erotic true tales, meron kayo?

[rider555]

Pareho pre....ayaw mo bang maging tulad ni Roy?

[tensionado]

hinihintay ko na nga dude kung kailan niya babanatan si Iyya...

[mav3r1ck]

Wednesday, November 29, 2006
Chapter 8

9:30 am, dumating si Roy sa opisina. Napansin niya na parang nag-iba ang atmosphere sa opisina. Iba ang tingin ng mga tao na parang may alam sila na hindi niya alam. Nagpatuloy si Roy papunta sa cubicle niya kung saan sinalubong siya ni Liza.

"Good morning sir Roy." bati ni Liza pagkatapos ay sinesenyasan siya nito sa loob ng opisina niya. Pumasok si Roy sa loob kasunod si Liza kung saan sinara ni Liza ang pinto.

"Something is going here." puna ni Roy. "Do you know something I don't?"

"Sir Roy, kumalat ang balitang sinisante mo si Iyya Valero. Nagulo ang ibang mga managers. Ngayon kausap nila ang GM natin na si sir Lauro. Pinaplano nila ni sir Lauro na i-override ang decision mo."

"What?" bigkas ni Roy. "I already talked to Eddie about this. Bakit nakikialam si Lauro dito?"

"Mukhang hindi sang-ayon si sir Lauro sa desisyon mo na tanggalin si Miss Iyya Sir Roy. Kaya ngayon nasa Conference Room - D sila at pinag-uusapan ang gagawin nila." sabi ni Liza.

"There's another thing pala sir Roy." habol ni Liza.

"Ano yun?" tanong ni Roy.

Tumingin muna sa likod niya si Liza. "Sir, hahanapan ka nila ng butas. Palalabasin nila na mali ang desisyon mo na tanggalin si Miss Iyya. Gagawin nilang example ito na you are unfit in your position as Vice-President. Ipo-forward nila kay sir Eddie at sa board ang findings nila."

Nagulat si Roy sa narinig. Pagtutulungan siya ng mga managers niya. Napaupo si Roy sa upuan niya. Hindi niya akalain na aabot sa ganito. Pumikit si Roy at pilit na naghanap ng solusyon. Maya-maya dumilat ang mga mata niya.

Tumingin si Roy kay Liza. "Thank you Liza. You've been a very good friend. Don't worry, I'll be alright."

Hinawakan siya sa kamay ni Liza. "Be careful." Pagkatapos ay lumabas na ng kuwarto. Pinindot ni Roy ang number ng HR manager nila.

"Hi Betty. Yeah si Roy ito." sabi ni Roy sa telepono. "Listen, I need the files for the following persons...."


DUMAAN ang ilang oras at merong mga taong tinawagan si Roy. Dumating si Betty at inabot niya dito ang hinihinging files ni Roy. Nag-usap silang dalawa at tumagal ito ng isang oras. Maya-maya biglang pumasok sa kuwarto si Liza.

"Excuse me sir. But sir Richard is asking for you on Conference Room A."

Nagulat si Roy. "Conference Room A? The board room?"

"Yes sir." sagot ni Liza.


SA LOOB ng board room ay nakaupo sa isang mahabang table ang labing-dalawang board members. Sa gilid naman ng board room ay nakatayo ang ilang managers na kumakalaban kay Roy, kasama si Lauro Montave na General Manager at si Iyya Valero na nakatayo sa tabi nito. Sa unahan ng board room na malapit sa pintuan ay nakaupo si Eddie Dungge and Presidente ng kumpanya. Tumayo si Eddie at kinamayan si Roy.

"Good afternoon Roy." pagkatapos ay bumulong sa tenga niya. "I hope you've already prepared for this."

Tumango si Roy sa kanya. Pagkatapos ng usual greetings at pagpapakilala sa mga nandoon ay sinumulan nang tanungin si Roy. Naging mainit ang batuhan ng mga tanong at sagot kung saan pinalalabas ng ibang mga managers na walang alam si Roy kung paano patakbuhin ang sales team. Kinukuwestiyon nila ang mga desisyon ni Roy na hindi subok at kontra sa traditional method of selling nila.

"The real issue here," si Iyya ang nagsasalita, "is that Mr. Rodrigo Caballero is not fit as Vice President of Sales. He doesn't have the management experience nor the sales training to perform to a level that is beneficial to the company. He doesn't understand nor values the work done by his people. For that, he should be replaced by someone who is more deserving."

Tumahimik ang lahat pagkaupo ni Iyya. Nagtinginan silang lahat kay Roy.

"Mr. Caballero, do you have anything to say?" sabi ni Richard Gamutin ang current chairperson.

"Indeed I do." sabi ni Roy pagkatapos ay binigay kay Liza ang isang malaking folder kung saan isa-isa itong pinamigay ni Liza sa mga board members.

"You are seeing the quarterly reports of the company ladies and gentlemen." sabi ni Roy. "You will notice that the third and last quarter are missing a lot of figures. Figures that was not forwarded to me by Iyya Valero who despite of my repeated requests have done nothing."

"Why is that?" tanong ng chairperson. "Are you telling me hindi pa updated ito? You've been sending us reports every month. How did it come to this?"

"Why don't you ask Iyya." sabi ni Roy.

Tumayo si Iyya at nagbunot ng sariling documents niya. "You mean this?" Pagkatapos ay pinamigay sa mga board members ang sales reports na wala sa records ni Roy.

"Very good Miss Valero." sabi ni Roy. "Why didn't you submit those reports to me?"

"Those reports are confidential and should be handled by a competent person that's why." sagot ni Iyya.

"But I am your superior Iyya. You are supposed to send those figures to me!" sabi ni Roy. "You are withholding these figures to get at me don't you?"

Tumingin si Iyya sa board members. "Ladies and Gentlemen. This is the reason why we must find a competent person to replace Mr. Caballero. He could not handle his own sales force. He allowed himself to be dictated. He could not decide on his own. Is this the kind of person you want to head the sales force?"

"Sales is the company's life blood." patuloy ni Iyya. "Without it, babagsak ang company. Look at the figures I gave you ladies and gentlemen. We managed to reach our quota. It's a very hard job. But we managed to do it. However we won't be able to surpass it unless Mr. Caballero is replaced by someone who is competent and more deserving for the job."

"We deserve someone better ladies and gentlement." huling hirit ni Iyya bago ito umupo.

Tiningnan ng mga board members ang figures sa documents. Maya-maya tumingin ang isang board member kay Roy.

"As vice-president of sales, you are the department head." sabi nito. "So why is it that you fail to manage your sales force?"

"On the contrary, Miss Valero did withhold information." sabi ng isang board member na medyo kampi kay Roy. "The sales manager's responsibility is to report their sales performance to the VP of Sales. The VP of Sales must be informed since siya ang nagre-report sa President in regards to sales. That is a very vital information. Miss Valero withheld information, how can we fault Roy for that?"

"First rule of leadership ladies and gentlemen, is that everything is your fault." sabi ng chairperson pagkatapos ay tumingin kay Roy. "Roy, I'm disappointed. I expected you to be able to manage the company's sales force. But turns out, ikaw ang napapaikot. I'm sorry but I'm beginning to think you are not cut out for the job."

"Sir," sabi ni Roy, "wasn't it clear to you that they are trying to sabotage me? From the beginning they were already hostile to me. Do you think anybody can fare better than me when their people are trying everything to discredit them?"

"No I don't think so." sabi ng isang member. "If gusto ka nilang i-discredit gagawa at gagawa sila ng paraan para mangyari yun. I smell a rat. And it's coming from the sales manager."

"Management is the issue here." sabi ng chairperson. "In my point of view, Roy failed to properly managed his sales force. For that, I think he should go."

"Go! Go! Go!" nag-echo ang tinig ng mga kalaban ni Roy sa board room. May ilan na kampi kay Roy at nakikipag-argue sa mga gustong patalsikin siya sa posisyon. Pero mas malakas ang tinig nga mga gustong magpatalsik sa kanya. Kalmado ang mukha ni Roy habang tinitingnan ang mga accusers niya.

Nung tumahimik na ay tumayo ang chairperson at humarap kay Roy. "I will write a memo validating the petition to replace you Roy. I'm sorry. But it's for the company."

Tiningnan siya ng matagal ni Roy bago sumagot. "I'm sorry too. For your sake Richard." Pagkatapos ay sinenyasan ni Roy ang isang attorney na lumapit at nagbukas ng attache kung saan may kinuha itong mga papeles. Ibinigay niya ang mga papeles sa mga board members.

"What is this?" tanong ni Richard..

"That is the current stock percentage of the company." sabi ng attorney. MARIKKIT CLOTHING COMPANY is owned 55% by the Caballero's who we all know were the founders of the business. Mr. Gary Caballero owned 30% while Miss Minda Caballero owned 25%."

"But Mr. Gary Caballero has since unloaded his stocks." sabi ng chairperson.

"Correct." sabi ng attorney. "He unloaded his stocks to his son Mr. Roy Caballero who has since reached the right age and is now the major stock holder of the company. It's been on the report for years sir."

Nagulat ang lahat sa announcement. Nagtinginan ang mga board members at napangiti ang mga members na kampi kay Roy. Napatingin ang chairperson kay Roy.

"So now you're..."

"Yes Richard." sabi ni Roy. "I am exercising my vote from now on. Petition DENIED!"

Nagsigawan ang mga kakampi ni Roy. Hindi ngumiti si Roy. Matalim ang mga titig niya kina Iyya at kay Lauro na napaupo sa narinig na announcement.

"Now." sinenyasan ni Roy si Betty. Lumapit si Betty at may binigay na mga papeles sa mga board members. Mga documento ito ng mga supervisors na under ng mga managers na gustong patalsikin si Roy.

"Before you now are the names of the persons who will replace the managers mentioned." sabi ni Roy. "For the company to grow and become prosperous, I need a unified sales force. Hell, I need my employees unified under the company's vision. I don't need people who cares only for themselves. Especially you Iyya."

Tinuro ni Roy si Iyya. Shocked si Iyya at hindi nito magawang magsalita. Pagkatapos ay tinuro ni Roy si Lauro na parang maamong tupa ngayon.

"Lauro." sabi ni Roy. "I am very disappointed in you." Hindi nakapagsalita si Lauro at tumungo na lang.

"I don't think we should vote on this. Since there is a clear violation of the company's code of conduct." sabi ni Roy. "And even if we do vote on this, hindi din naman kayo mananalo since I am the biggest stockholder." Pagkatapos ay lumabas ng conference room si Roy.

SA LABAS ng Conference Room hinabol si Roy ni Richard.

"Roy. I... I..." medyo nauutal ang salita nito.

Tumigil si Roy at hinarap si Richard. "Who were you before you came to our business Richard? Nothing. My father gave you a chance, gave you the career that you are longing to have. And now you turn against us, against me?"

"How much of the company do you own?" tanong ni Roy. "5%? Expect all your proposals DENIED from now on. You won't get any help from me."


AT THE end of the day. Nasa desk na ni Roy ang resignation papers ng mga managers na pinag-resign niya. Huling dumating ang resignation paper ni Iyya at sa pagkaka-describe ni Liza ay nakikiusap ito kung maaaring kausapin si Roy. Ngunit nabigay ng specific instruction si Roy na hindi siya makikipag-usap kay Iyya kaya't napilitan na itong i-surrender ang resignation papers niya kay Liza. Sa loob ng office ni Roy, pinulong niya ang mga bagong managers niya.

"I personally picked everybody in this room, not to get back to your former superiors but because I believe in you. You've spent many years in the company and I'm confident that you can do the job. All I ask is that you trust me and believe in me. I want a unified sales force. Can we do that?"

Nag-pledge ng loyalty ang mga bagong managers ni Roy at nagpasalamat sa kanya sa pagtitiwala nito sa kanila. Paglabas ng opisina ni Roy, sinalubong siya ni Eddie ang Presidente nila. Binalita nito na pinagre-resign na rin niya si Lauro dahil nawalan na rin siya ng tiwala dito. Nagpasalamat si Roy kay Eddie dahil hindi ito kumampi sa mga kalaban niya and in fact ay nagbigay pa ng tip sa kanya kaya nakapag-prepare si Roy ng gagawin niya.

"You're on your own na Roy." sabi ni Eddie. "Go for it."

"Thank you." sabi ni Roy.


SA CONDO NILA, nag-sex ang magkasintahan kung saan inubos ni Roy ang kargada niya kay Via. Pagkatapos nila ay kinuwento ni Roy ang mga nangyari sa opisina kung saan gulat na gulat si Via.

"I can't believe you pulled it off. Ang galing mo!" sabi ni Via sabay yakap sa kasintahan.

"Well, I did have some help." sabi ni Roy.

"Pero kahit na." sabi ni Via. "Nagawa mo lahat yun ng hindi mo man lang in-involve si Tita. Bakit pala hindi mo isinama diyan si Tita? Major stockholder din si Tita di ba? Hindi na tatagal yan kung isinama mo siya."

"No, I purposely did not include her because..." tumigil sandali si Roy. "Because this is my fight. I want to win this on my own. I want to show them na hindi ako bata na katulad ng iniisip nila. I have the resources to do it and I did it."

"Another thing." patuloy ni Roy. "I want them to know that I'm serious and that I'm also tough. I want them to know that if they ever try to cross me again. Hell will break loose and they will end up on the losing end."

"You're the man!" sabi ni Via pagkatapos ay tumahimik ito at tiningnan ang tiyan niya. "Maliit pa siya ngayon. After three months, lolobo na ang tiyan ko. Kailangan na nating magpakasal sa madaling panahon."

"I just have one thing left to do." sabi ni Roy. "There will be a clothing convention sa WTC Pasay. My new sales manager and his sales force are preparing for it. Dito masusubok ang leadership ko. We need to attract new clients. Once it's over, let's set ang date ng kasal natin."

"I'll support you all the way." sabi ni Via. "My husband."

Ngumiti si Roy at hinalikan ang labi ni Via. Nagtakip sila ng kumot para sa isang round pa.

ITUTULOY

[tensionado]

w0oh0o!!! lupit ni Roy di lang pala sa sex may ibubuga hehehe...

[mav3r1ck]

Wednesday, November 29, 2006
Chapter 9

Dumaan ang mga araw at naging subsob sa trabaho si Roy. Araw araw siyang may report sa bagong Sales Manager niya na si Lowell kung saan natututukan ni Lowell ang mga activities ng sales force niya. Dahil ngayon na wala na si Iyya at ang mga managers na kalaban niya, naging maayos ang takbo ng sales department at naging maganda din ang relationship nila sa ibang department lalo na sa production at marketing.

Nag-present si Roy sa board tungkol sa bagong direksiyon ng Sales Department. Ever since, nasa Class A and B ang market nila. Nag-propose si Roy na i-capture din nila ang Class C and D to gain a wider market share at pinakita niya ang plano ng sales manager na si Lowell kung paano i-a-achieve ito. Pinaliwanag ni Roy na because of the weak state of the Peso, kailangang gumawa sila ng panibagong brand of clothing na kayang i-afford ng ibang buyers. Unlike yung pitch ni Iyya before na mag-invest lalo ang company for Class A products, Roy is doing it the other way. Mas importante kay Roy ang mas malaking market share and he knows hindi nila kayang i-achieve ito kung naka-stick sila palagi sa Class A market.

Dahil palapit na ng palapit ang araw ng event sa WTC, naging abala ang marketing department sa pag-produce ng banners para sa MARIKKIT CLOTHING BRAND. Dumaan lahat ng mga designs kay Roy kung saan pinag-aralan nila ng Marketing Manager ang mas magandang design. Finally nakuha din nila ang design na mas magre-reflect sa nature ng MARIKKIT kaya't ito ang binalik nila sa Marketing.

Naging busy din ang mga designers ng damit para sa Class C and D market na proposed ni Roy. Araw, araw maraming designs ang nare-reject. Nagiging metikuloso ang grupo ni Roy sa tuwing may bagong design at talagang sinusuri nila ito ng mabuti kung angkop ba ang design para sa market. Para kay Roy, hindi rason ang basta makagawa lang ng design. Kahit C and D ang market, importanteng maiba ang design nila.

"The buyers must see the value in our products." sabi ni Roy sa mga designers nila. "What's the point of buying something na may kamukha? We need to be unique. Kahit mura yan, kailangan naiiba tayo."

Tinawagan ni Roy ang papa niyang si Gary sa Italy at nag-usap sila tungkol sa negosyo. Sinabi ni Gary na may mga contacts siya nung active pa siya sa business niya na baka magkainteres sa brand of business ng MARIKKIT. Pinadala niya through email ang listahan ng mga contacts niya habang nag-uusap sila sa phone ni Roy.

"Kumusta ka naman papa." sabi ni Roy. "Huwag kang mawawala sa wedding day ko ha?"

"I will never miss it for the world." sabi ni Gary na medyo mahina ang dating ng tinig. "Whatever happens, I'll be there. Just tell me when."


DUMATING ang araw ng event. Tinayo ang booth ng MARIKKIT katabi ang mga competitors nito. Sa labas pa lang ng WTC, naka-display na ang banner ng MARIKKIT. Sa loob kabi-kabila ang advertisement sa tungkol sa MARIKKIT. Siniguro ni Roy na pagpasok pa lang ng mga tao sa WTC ay kita agad ang banners ng MARIKKIT.

"Importante ang visibility." sabi ni Roy. "The buyers usually goes to the first ad they see. And if they see it more often lalo silang magiging interested at hahanapin ang booth natin."

Dahil malaki ang event, dumayo ang representatives ng mga foreign companies to see if merong silang magugustuhang brand na puwede nilang i-market sa bansa nila. Nakahanda ang sales force ni Lowell complete with brochures and other information na binibigay nila sa mga dumadaan. Hindi nagtagal lumapit ang isang foreign national at nag-inquire tungkol sa products ng MARIKKIT. Una nitong kinausap si Lowell at pagkatapos ay pinakilala ni Lowell si Roy sa foreigner na isang Japanese. Although hindi masyadong nag-divulge ng information ang Japanese, nag-set sila ng date para mas lalong mapag-usapan ang mga kailangan niya. Dumagsa ang ibang mga customers na naintriga sa bagong brand ng MARIKKIT. May mga bumili on the spot na paisa-isa, may nakipag-set ng meeting kay Roy para i-market ang MARIKKIT sa probinsiya kung saan bumili ang ilan sa mga ito ng isang bultong damit para ibenta sa mga tindahan nila. Wala pang apat na oras ay tumatawag na si Roy sa head office para magpadala ng panibagong batch ng mga damit dahil mauubos na ang stock nila. All in all, the event was a complete success kung saan maraming foreign nationals ang naging interesado at nagustuhan ng mga buyers ang bagong brand of clothing nila.

Pagbalik nina Roy sa opisina ay tuwang tuwang sinalubong siya ni Eddie to congratulate him for a job well done. Nagulat si Roy nung makita ang mama niyang si Minda na kagagaling lang sa board meeting nila kung saan binuweltahan niya ang mga board members dahil hindi nito nai-defend si Roy sa mga detractors niya. Mapait ang katawan ng mga board members sa mura ngunit hindi naman sila makaangal dahil ang nagsasalita ay isang majority stockholder at ang mga stocks na hawak nila ay binigay sa kanila dahil sa matagal nilang service sa company.

Niyakap ni Roy ang ina nung makita ito pagkatapos ay nakita niya ang itsura ng ibang board members na stressed out ang dating paglabas sa conference room.

"Mukhang pinagalitan mo ang mga yan ah?" tanong ni Roy.

"That is an understatement my son." sabi ni Minda pagkatapos ay niyakap ulit si Roy. "Congratulations. I'm so proud of you. You see? All you need to do is believe in yourself."

"Thank you ma." sabi ni Roy. "Your advice kept me strong. Kasama ka sa success na ito since you have been my guiding light."

"Well." sabi ni Minda. "You will be surprised to know that Akusaki Clothing of Japan invited us for a week in Tokyo. All accomodations paid."

"Akusaki?" isip ni Roy. "Ah I remember! I just talked to him today. I mean just today lang!"

"I know." sabi ni Minda. "Tumawag siya dito kanina lang. It seems naiwala niya ang calling card na binigay mo. Fortunately, he remembered the landline. He booked us for tomorrow's flight. Actually ikaw lang sana ang naka-book, but when he learned na mother mo ako, isinama din ako."

"Talaga?" tapos ay tumingin si Roy sa mga kasama niya. "Do you hear that guys? We're going international!"

Nagsigawan ang mga tao niya. Tuwang tuwa sa magandang blessings na natatamo nila ngayon. Maya-maya hinila ni Roy si Minda sa conference room. Sa loob, pinatay niya ang ilaw at sinimulang hubaran ang ina.

"Uhhh Roy... Do you want to do this in a motel?" tanong ni Minda habang sinisipsip ni Roy ang suso niya.

"I want to celebrate our success here ma." sabi ni Roy. "Yun nga lang hindi tayo puwedeng magtagal."

"Hindi talaga at baka may maghinala kung ano ang ginagawa natin dito." sabi ni Minda, nakabukas na ang butones ng blouse niya at sinususo ni Roy ang magkabilang dibdib ni Minda.

"Ang bango mo ma." sabi ni Roy pagkatapos ay pinatuwad ang ina. Pumasok agad ang t*** ni Roy sa puke ni Minda.

"Ohhhh..." ungol ni Minda. Nag-pump si Roy marahan pero madiin. Hawak niya ang dalawang suso ni Minda. Kinantot niya ang ina dog style sa conference table. Ang marahang pumping ay unti-unting bumilis. Bumuka lalo si Minda at hinawakan ni Roy ang balakang niya habang naglalabas-pasok ito sa puke niya.

"Deeper Roy... Deeper..." ungol ni Minda. Diniinan lalo ni Roy ang mga pasok. Damang dama niya ang malambot na laman ni Minda sa loob. Naaabot niya ang pinakadulo ng lagusan ni Minda. Mainit ang loob ni Minda. Napakainit.

Maya-maya naramdaman ni Roy na lalabasan na siya. "Ma, eto na ako. Ohhh... Marami ito ma... Marami itohhh..."

"Anak delikado ako ngayon..." ungol ni Minda. "Hugutin mo muna yannn..."

"Oh.. Too late na ma... Ahhhh!" Sumabog ang tamod ni Roy sa loob ng puke ng ina. Napahawak si Minda sa kamay ni Roy habang nilalabasan ito. Nanginig din ang katawan ni Minda at sinabayan niya ang anak na nilalabasan. Naghalo ang mga fluids nila sa loob ni Minda.

Hingal sila pagkatapos. "Roy, anak. I'm not safe." sabi ni Minda.

"Sorry ma, but it really feels so good when I'm inside you." sabi ni Roy na nakapasok pa rin ang t*** sa loob ni Minda.

"Well." sabi ni Minda. "I should've refused from the start but, ang sarap mo din kasi." Pagkatapos ay naghalikan ang mag-ina. After a few minutes ay nagbihis na sila at lumabas ng conference room na parang nag-meeting lang.


KINABUKASAN ng gabi. Nasa airport si Roy at Minda kasama sina Via at Valerie.

"Bumalik kayo agad ni Roy Minda para mapag-planuhan na natin ang kasal ng dalawa." sabi ni Valerie.

"One week lang ito Valerie." sabi ni Minda. "Don't worry marami na rin akong ideas para sa kasal nila."

"I'm so excited na Minda." sabi ni Valerie. "Magiging lola na tayong dalawa!"

"At least mga lolang magaganda tayo at makikinis pa ang mga kutis di ba? Hindi katulad ng ibang mga lola na kulubot na." biro ni Minda.

"At parang nasa treinta lang di ba?" tawa si Valerie.

Nakayakap naman si Via kay Roy. Napansin ni Roy ang paglalambing ng kasintahan kaya't hinalikan niya ito sa pisngi. "Gusto mo dun ka muna kay Tita. Mahirap yung nag-iisa ka sa bahay, lalo na yang condition mo."

"Ano ka ba naman." sabi ni Via. "Ang liit pa ng tiyan ko. Tanungin mo ako after two months, yun pa siguro. But I will miss you. In fact I missed you already na."

"Sandali lang naman ako." sabi ni Roy. "Saka kasama ko naman si mama. Don't worry, pagbalik ko mag-uuwi ako ng mga Japanese food. Di ba mahilig ka dun."

"Sorry love but not today." sabi ni Via. "Nag-iba ang panlasa ko."

"I forgot naglilihi ka nga pala." sabi ni Roy. "Anyway just remember that I love you, I love you and I love you."

"Halika na at boarding na ang flight natin." sabi ni Minda. "Sige Valerie, see you in one week." Pagkatapos ay niyakap ni Minda si Via.

"Take good care of my grandchild ha. I'll make sure babalik sa iyo ang asawa mo. Hindi makakaligtas sa akin ito." biro ni Minda.

"Para namang makakaligtas pa ako eh ayan nga may nabuo na." tawa si Roy. Pagkatapos halikan sa labi si Via at halikan sa pisngi si Valerie ay tumulak na sa loob ng airport ang mag-ina. Last call na para sa Flight 029 ng Manila Airlines to Tokyo Japan kaya't nagmadali na ang mag-ina sa paglakad. Narating nila ang entrance ng Flight 029 at sa loob ay nakita nila agad ang seat number nila.

Pagkaupong-pagkaupo ay huminga ng malalim si Minda. "Well Roy. How does it feel?"

"Nervous." sagot ni Roy. "But excited in a way."

"Well you should." sabi ni Minda. "Because after all the hardships you encounter in school, after all the hardships you encounter with Iyya, it finally brought you here."

"I can't imagine na naka-survive ako ma." sabi ni Roy. "For a moment, I thought I might not make it."

"You are my son." sabi ni Minda. "Nasa lahi natin ang matapang. Nagsimula ang business natin sa tindahan lang. But look at it now. It is your turn na Roy. After all, you and Rick will run the company after we're gone."


SA COCKPIT ng eroplano. Naka-receive ang kapitan ng confirmation na natapos na ang refueling.

"Okay guys, we're good to go." sabi ni Kapitan Reyes. Umusog palayo ng terminal ang eroplano. Malamig ang panahon at medyo foggy ng kaunti ang airport. Uulan-ulan pa kaya't poor ang visibility.

"Tower please advice runway for take-off." tawag ng Kapitan.

Sumagot ang tower. "Flight 029, taxi to runway 4. Wait for confirmation before takeoff."


SA FIRST CLASS SECTION. Nakatingin si Roy sa bintana habang nagta-taxi ang eroplano papuntang runway 4. Tumingin siya kay Minda. Ngumiti si Minda sa kanya pagkatapos ay hinawakan ang kamay niya.


SA COCKPIT halos walang makita ang mga piloto kundi ang mga strobe lights sa runway. Nadaanan nila ang isang runway sa kanan pero hindi nila mabasa ang numero.

"Tower," sabi ng Kapitan sa headset. " we just passed a runway on our right but we cannot see what number it is."

Sumagot ang tower. "Flight 029, we can barely see you from here. But it seems you passed runway number two."

"Tower please verify. We passed runway number two?" tanong ng kapitan. Pagkatapos ay may nakita siyang ilaw na nasa harapan niya pero malayo.

"Flight 029. We verified you just passed runway two. Two more runways Flight 029." sabi ng tower.

"Tower, I just saw a set of blinking lights ahead of me. Please verify existence of another airline." sabi ng kapitan.

Maya-maya sumagot ang tower. "Flight 029, please be advised Europa Atlantic flight 802 is ahead of you."

"Understood." sabi ng kapitan pagkatapos ay tinakpan ang mic piece niya at tumingin sa mga kasama niya. "Si Europa Atlantic pala ang nasa unahan natin. Hindi man lang tayo sinabihan kanina ni tower."

Napailing ang co-pilot at navigator ng kapitan.


SAMANTALA narating na ng eroplanong Europa Atlantic flight 802 ang dulo ng runway at kasalukuyang lumiliko ng 360 degrees.

"I'm missing my daughter's ballet dance." sabi ng kapitan. "The moment we're good we are taking off."


SA FIRST CLASS SECTION naman ng Flight 029, hawak ni Roy ang PDA niya at kasalukuyang nagsusulat ng email kay Via.

"What are you doing?" tanong ni Minda.

"I'm writing an email to Via." sabi ni Roy.

"Roy you have plenty of time to do that when we touched down in Tokyo. Baka maka-interfere pa yan sa eroplano." sabi ni Minda.

Nag-isip sandali si Roy. Maya-maya, tinago na niya ang PDA at hinawakan sa kamay ang ina.


SA COCKPIT ni Flight 029 Manila Airlines. Binibilang ng mga piloto ang bawat runway na madaanan nila.

"That's runway 3." sabi ng kapitan. "One more to go."


SAMANTALA nakumpleto na ng Europa Atlantic Flight 802 ang turn-around ng eroplano.

"That's it." sabi ng kapitan. "We are good to go." Hinawakan nito ang lever sa kanan at tinulak forward. Lumakas ang ingay ng makina ng eroplano.

"Wait don't we need confirmation from tower?" tanong ng co-pilot.

Nag-isip sandali ang kapitan. Maya-maya ay umiling ito. "I don't think so. Let's go."

Umandar ang Europa Atlantic Flight 802. Unti-unting bumilis ang takbo ng eroplano paghahanda sa take-off.


SA COCKPIT naman ng Manila Airlines Flight 029 narating na nila ang runway 4.

"At last." sabi ng kapitan at dahan dahang pinosisyon ang eroplano paliko.

"Hey what's that?" tanong ng co-pilot. Nanlaki ang mata ng kapitan ng makita ang isang eroplano on a collision course sa kanila!


SAMANTALA SA COCKPIT naman ng Europa Atlantic Flight 802. Nanlaki ang mata ng kapitan ng finally ma-realize na may eroplanong papaliko pa lang sa runway 4 at nakaharang sa dadaanan nila.

"!@#?!" sigaw ng kapitan at hinila ang manibela ng eroplano. Umangat ang ulo ng eroplano ngunit dahil hindi pa nito na-a-achieve ang tamang speed ay hindi pa ito makaaangat.

"Pull up! Pull up!" sigaw ng kapitan.


SA FIRST CLASS section naman ng Manila Airlines Flight 029, biglang sumigaw ang isang pasahero dahil kitang kita sa bintana ang papalapit na eroplano.

"There's a plane headed for us!" sigaw ng pasahero.

Napatingin sina Roy at Minda. Dahil nasa kabilang bintana sila. Nanlaki ang mga mata nila.

"Oh my god Roy!" sigaw ni Minda.


SA COCKPIT naman ng Manila Airlines Flight 029. Kitang kita ng mga piloto ang ilaw ng papalapit na eroplano.

"Tower emergency! Emergency!"


SA TOWER naman, pigil hininga ang mga flight controllers sa nakikitang pagbabanggaan ng dalawang eroplano.


"PULL UP! MY GOD PULL UP!" sigaw ng kapitan ng Europa Atlantic Flight 802. Sumasadsad na ang puwitan ng eroplano sa kalsada pero hindi pa rin talaga enough ang bilis nito para mag take-off.

A few seconds before impact, niyakap ni Roy si Minda.


KABOOOMMM!!!!


Nahati sa dalawa ang Manila Airlines! Ganun din ang Europa Atlantic kung saan unang tumama ang nguso nito at unang nadurog ang cockpit. Humagis ang mga bakal galing sa Manila Airlines at Europa Atlantic at bumagsak sa dalawang terminal kung saan nabasag ang salamin at nag-crack ang concrete. Takbuhan ang maintenance crew ng airport papunta sa mga sasakyan nila. Sa runway, nagwawala ang isang engine ng Europa Atlantic na naka-full power pa rin. Lahat ng tamaan ng exhaust nito, mapa-service vehicle man ay humahagis na parang dahon sa lakas ng power nito. May sumabog sa nahating katawan ng Europa Atlantic at pumalaot ang maitim na usok dito.


SA LABAS ng airport dinig na dinig ang salpukan ng dalawang eroplano at ang mga pagsabog na sumunod dito. Papalabas pa lang ng parking sina Via at Valerie ng biglang napasigaw si Via.

"Via?" gulat na tanong ni Valerie. "Bakit anak?"

Hawak ni Via ang dibdib niya. Nangangatog ang tinig ni Via. "Si Roy ma. May nangyari kay Roy!"


TATAPUSIN

[mav3r1ck]

Thursday, November 30, 2006
Transcripts

NEWS FLASH!

"... A major air disaster just happened in NAIA. Two aircrafts collided and resulted in a huge fireball. Emergency teams are being dispatched as we speak!"

"...Hindi po masigurado kung may survivors sa salpukan ng dalawang eroplano!"

"... Europa Atlantic at Manila Airlines po ang nagbanggaan. We have a live update from..."

"... Hanggang ngayon po ay may naririnig na mga pagsabog sa dalawang eroplanong nagsalpukan sa NAIA."

"... Hindi pa po nakakapasok ang media. Pero kitang kita mula sa airport road ang usok na galing sa mga eroplano."


DISASTER ZONE

Tatlong emergency vehicles ang papalapit sa dalawang eroplano.

"Bravo team circle ka sa dulo ng Manila Airlines. Watch out for any running engines."

"Roger Alpha leader."

"Charlie team where are you?"

"Alpha, nandito na kami sa disaster zone. Almost zero visibility, too much smoke"

"Charlie team clear away from the engine. May na-detached na engine sa Europa Atlantic make sure you are clear from that area."

"Understood Alpha."

WHABOOM!

"Charlie! Charlie! Report status!"

"Alpha, Charlie here. May sumabog sa rear area ng Manila Airlines. We are moving away--- Wait a minute, what's that sound? Oh !@#?! CLEAR! CLEAR!"

DOOOOMMM!

"Charlie team! Ano ang nangyayari diyan!"


REPORTERS ON THE FIELD

"... hindi makalapit ang emergency teams, kabi-kabila ang mga pagsabog. To top it all, there are not just one but two detached engines from Europa Atlantic na umaandar pa! This is Roger Masimbulo emergency team head. Good evening sir!"

"Good evening. Ang problema namin ngayon ay hindi kami makalapit dahil sa dalawang makinang tumatakbo. Yung isang makina ay nasa tabi ng nag-aapoy na Manila Airlines. Yung isa naman ay nasa gilid ng nawasak na katawan ng Europa."

"Bakit po tumatakbo pa ang dalawang makina samantalang natanggal na ito sa Europa?"

"Nung sumalpok ang Europa, naka-full power ito. Kahit na natanggal ang makina sa pakpak nito, may gasolina pa rin na karga at ito ang nagpapaandar pa sa makina."

"Nasa disaster zone na ang mga firetrucks namin and you can see from here that they're trying to put out the fire."

"Sir, we heard two loud explosions a while ago."

"We're checking it out."


DISASTER ZONE

"Charlie team! Report status!"

KZZZT! KZZZTT!

"Static."

"Charlie team, report status! Charlie!"

KZZZTT! "Charlie here! We're okay. Muntikan na kami dun."

"Ano ang nangyari?"

"Explosion. Totally engulfed na ng apoy ang buntot ng Manila Airlines."

"Charlie, nandito na rin kami sa disaster zone. Masyadong makapal ang usok almost zero visibility. Move out of the zone. The firetrucks are trying to put out the fire."

"Affirmative. We're already moving out."

"Charlie team watch out for the exhaust. Remember may active engine sa ----"

SKKREEEEEEEEEEE!!!

"Charlie? Charlie?"


TOWER

"Oh my god! Look at that?"

"May lumipad na service vehicle!"


DISASTER ZONE - FIRETRUCKS - REAR

"Increase mo ang pressure! Malakas masyado ang apoy!"

"What's that?"

"Ano?"

"Ayun! Papunta sa atin!"

"!@#?! Takbo! Takbo!"

WHAAAMMMM!!!


REPORTERS ON THE FIELD

"Are we on? Good. Good evening, this just happened. An emergency vehicle was blown by an active engine that came from the Europa. From what we can piece together, dumaan sa exhaust area ng umaandar na makina ng Europa ang emergency vehicle na ito. Malakas po ang hangin galing sa makina at pinalipad ang vehicle na ito. Hindi pa sigurado kung may buhay sa apat na katao ng vehicle na ito."

"... bumagsak ang sasakyan sa tapat ng firetruck. Hindi sigurado sa ngayon kung buhay pa ang nasa loob ng vehicle na ito. Mabuti naman at walang nasaktan sa mga bumbero."


DISASTER AREA

After a few minutes.

"Go! Go! The engine has died down!"

"We are going in. Repeat we are going in."


REPORTERS ON THE FIELD

"This just in. Good news ladies and gentlemen. The engines has died down.The emergency crew is moving in the disaster zone."

"... took longer than expected for the engines to die down. We have reports that Europa filled her tanks before that ill fated take-off."


DISASTER ZONE - MANILA AIRLINES

"Increase pressure!"

"Done sir."

"Sir saan tayo papasok?"

"Ayun, dun sa malaking butas sa buntot ng eroplano."


DISASTER ZONE - EUROPA ATLANTIC

"We need more body bags!"

"Parating pa lang sir!"

"What do you think?"

"I don't think na may survivors. Sunog ang buong eroplano."


DISASTER ZONE - MANILA AIRLINES

"Ano ang itsura diyan?"

"Puro usok ang loob ng eroplano. Maraming patay."

"Remember the drill. We have to find survivors."

"Mukhang matatagalan tayo sir. Na-uproot ang mga upuan at nagkadurog-durog ang mga pasahero."

"We don't stop until we searched the whole plane."


REPORTERS ON THE FIELD

"This just in. Emergency crews are successfuly in putting out the fires. Now the real challenge is to find if there are any survivors."

"... experts of the field are doubtful they'll find any survivors. This is reminiscent of the KLM tragedy back in..."

"... emergency crew reported there are no suvivors from Europa Atlantic."

"... nasa loob na po ng Manila Airlines ang emergency team. Pero hindi po tayo nakakasiguro na may buhay pa sa loob ng eroplano."

"... Europa slammed Manila Air and both airplanes was torn in half. The fires have already been burning for half an hour. How can anybody survive this?"


DISASTER ZONE - MANILA AIRLINES

"We can't go this way. Blocked ang dadaanan natin."

"My god nagka-durog durog ang katawan ng mga pasahero."

"Mabuti na lang hindi ako nag-hamburger ngayon."

"Hindi pa ba kayo nasanay?"

"Sir, I found an opening!"


DISASTER ZONE - EUROPA ATLANTIC

"Sir nandito na ang additional body bags."

"Okay. Pulutin ang mga body parts. Arms in this bag, legs on the other. Kung may na-detached na ulo put it in another bag. Hurry up!"


DISASTER ZONE - MANILA AIRLINES

"!@#? nagkapatong-patong din ang mga katawan dito."

"Tell the emergency crew to come in. And tell them they need lots of body bags."

"Sir! May na-discover na opening si Pat."

"Saan?"

"Sa labas. Papuntang first class section."

"Okay. Let's move out."


REPORTERS ON THE FIELD

"Body bags are being unloaded to and fro. We extend our condolensces to the families ..."

"... the worst air disaster in Philippine history."

"... but the real question is, why did it happen? Who's at fault?"

"... reports that the Europa's black box has been recovered."


DISASTER ZONE - MANILA AIRLINES

"Maliit ang butas, pero kayang pumasok. Ingat kayo."

"Ako ang unang papasok sir."

After a minute.

"Pat? Report status!"

"The same ang scene. I don't think may survivors."

"Check the whole area Pat. Don't jump to conclusions."

"Wait a minute. Parang may naririnig ako."

"Do you need help?"

"Sir may naririnig akong boses. Yes may naririnig ako. But natatabunan ng mga upuan at katawan!"

"Jerry, Marlon, Walter, pasok! Hanapin ang survivor na ito. Tulungan ninyo si Pat."


NEWS REPORT

"Good evening. We are continuing our special live coverage of an air disaster between Europa Atlantic and Manila Airlines. Butch Digiba is in NAIA."

"Thank you Tin. This just in, may rumor na baka may survivor sa Manila Airlines. Hindi pa namin ma-confirm kung ilan sila ngayon. However it is still good news and we hope na talagang may naka-survive. Unfortunately for Europa Atlantic, emergency crews did not find any survivors and they are now wrapping up the remaining bodies."


DISASTER ZONE - MANILA AIRLINES

Nilalakihan ng emergency crew ang butas sa first class section.

ZZEEEEEE!!

"Matagal pa ba yan?"

"Malapit na sir. Kaunting hiwa na lang sa kanan, bibigay na ito."

"Good. Keep it up."

"Kumusta kayong apat diyan? Ano balita?"


DISASTER ZONE - MANILA AIRLINES - FIRST CLASS SECTION

"Dun! Dun ko naririnig ang boses."

"Hilahin natin ang upuang ito."

REEEKKK!

"Kaunting hila pa!"

REEEEEKKK!

"Ayan. Ayun nakikita ko na!"

"My god, may buhay nga. Alpha team! Alpha team! We have a survivor! Repeat have a survivor!"


TO BE CONCLUDED IN CHAPTER 10

[mav3r1ck]

Wednesday, December 06, 2006
Chapter 10

WEEEOOOOO! WEEEOOOOO! WEEEOOOOO! WEEEOOOOO!

Limang magkakasunod na ambulansya ang nag-uunahang makarating sa ospital. Hindi na masyadong traffic ang mga lansangan dahil dis-oras na ng gabi, pero meron pa rin mga sasakyan na bumibiyahe. Kalat na ang balita sa TV, radio at pati sa internet. Up to the minute ang report sa mga news channel. Even ang CNN ay na-pick up na ang balita.

Sa wakas narating na rin ng mga ambulansiya ang ospital. Naka-set up na ang mga gamit sa emergency room at naka-stand by na ang trauma team ng ospital. Isa-isang itinulak sa loob ang mga pasyente.

Nilapitan ng duktok ang unang pasyente na dumating. Babae ito at nasa mid 20's ang edad.

"The subject suffered third degree burns all over her body."

"She's not breathing."

"Rescuscitators!"

"Ready."

"Clear!"

ZZZTTT!

"One more time. Clear!"

ZZZTTT!

May ipinasok na isang pasyente. Agad na nilapitan ito ng isang duktor.

"What's the problem with this one?" tanong ng duktor

"Severed arm, broken bones..." sabi ng nurse. "Masuwerte siya at humihinga pa siya."

"Binangga kami... Binangga kami..." sabi ng lalaki. "Hindi ako makaalis sa upuan ko... Ang braso ko... Hindi ko maramdaman ang braso ko..."

"He's in a state of shock dok." sabi ng nurse.

"Administer pain killers and do something with that arm. Na-retrieve ba ang naputol na braso?" tanong ng duktor.

"No, I don't think so." sabi ng nurse.


"COMING THROUGH!"

May isang pasyente ang dumating and as soon na nailagay na ito sa puwesto niya ay nilapitan na ito ng isa pang duktor.

"Status?" tanong ng duktor.

"Broken ribs and legs." sagot ng nurse na umasikaso. "We suspect may internal injuries siya. He's having trouble breathing."

"UHRRMMM!" ungol ng pasyente ng sinubukan siyang galawin.

"Careful!" sabi ng duktor. "Hook him up sa MRI so we'll see how big is the damage."

"Doctor, he stopped breathing!" sabi ng nurse.


DUMILAT ang mga mata ni Roy. Nakatayo siya sa ilalim ng malaking puno ng Akasya. Tahimik ang buong paligid at marahang sumisipol ang hangin na banayad na dumadantay sa maaliwalas niyang mukha. May hawak siyang puting bulaklak.

Matagal nang nakatayo si Roy dito. Pero nalilito siya. Hindi niya mawari ang dahilan kung bakit siya nandito. Sino ang sadya niya dito?

Bumaba ang mga mata ni Roy sa lupa. Na-realize niyang nakaharap siya sa isang puntod. Luminga si Roy sa paligid. Napagtanto niya na nasa sementeryo pala siya. Nanlamig ang pakiramdam ni Roy. Nalilito pa rin siya.

Bumalik ang tingin niya sa puntod. Lumuhod si Roy para basahin ang nilalaman nito. Sino ba ang nagma-may-ari ng puntod na ito? May nakasulat na pangalan. Ngunit kahit anong gawing basa ni Roy dito, hindi niya mawari ang pangalan ng namatay.

Maya-maya'y biglang nagdilim ang paligid na parang may tumakip sa buong sementeryo. Napatayo si Roy sa takot. Lumakas ang hangin. Nagsimulang kumulog at parang uulan. Naramdaman ni Roy ang malamig na hangin.

All of a sudden may kamay na dumantay sa balikat ni Roy. Malamig ang kamay na parang galing sa isang bangkay. Nabitawan ni Roy ang hawak na bulaklak. Gusto niyang sumigaw sa takot pero walang tinig na lumalabas sa bibig niya.

"Roy."

Tumalikod si Roy para tingnan ang pinagmulan ng tinig. Nawala ang kaba niya nung makitang si Minda pala ito.

"Ma." bigkas ni Roy at niyakap ang ina, mahigpit. Pagkatapos ay tiningnan niya ito.

"Ma, alam mo ba kung nasaa?" tanong ni Roy.

Hindi sumagot si Minda, lumakad ito at tiningnan ang buong paligid.

"Ma." tawag ni Roy.

"Napuntahan ko na ang lugar na ito." sabi ni Minda, pagkatapos ay binaling ang tingin kay Roy. "Naaalala mo ba yung kinuwento ko sa iyo nung bata pa ako? Yung nahulog ako sa balon?"

"Yeah I remember." sabi ni Roy. "You were around eight that time, umulan ng malakas at umapaw ang tubig sa balon."

"Nagpunta ako sa balon para magpaanod ng papel na bangka." patuloy ni Minda.

"And you slipped." dugtong ni Roy.

"Yeah, that's what happened. And when I came to, nandito na ako." sabi ni Minda.

"Ma, medyo naguguluhan ako." sabi ni Roy pagkatapos ay biglang napatingin sa likod niya.

"Did you hear that?" tanong ni Roy.

Hindi siya pinansin ni Minda.

"Ma, did you hear that?" tanong ulit ni Roy.

"Hear what?" tanong ni Minda.

"May naririnig akong nagsasalita." sabi ni Roy. "Hindi maintindihan ang sinasabi nila. Parang sabay sabay silang nagsasalita."

Hindi sumagot si Minda at nakatingin lang sa kanya. Unti-unting lumakas ang mga tinig na naririnig ni Roy nagsimulang kabahan ito.

"Ma, there's something very wrong here." sabi ni Roy. "Hindi mo ba sila naririnig? Bakit parang iba kang kumilos? Nasaan ba tayo? Saan?"

Biglang nadulas si Roy at dumapa ang katawan niya sa lupa. Pag-angat ng ulo niya ay nasa harap niya ang gravestone ng isang puntod. May nakasulat na pangalan at binasa niya ito.

ROSEMINDA T. CABALLERO

Agad napatingin si Roy sa ina. Nakatayo lang si Minda. May luhang tumulo sa mga nito. Biglang nakarinig ng malakas na ingay si Roy.

SKKKRRREEEEEEEEE!!!!!

"Ma!!" sigaw ni Roy.

Nasa loob ulit ng Manila Airlines si Roy. Sumisigaw sa takot ang mga pasahero. Palapit na ng palapit ang Europa Atlantic sa kanila. May isang lalaki na tumayo at nagtatakbo papunta sa pintuan ng eroplano ngunit naka-lock ito. May isang babae na mahigpit ang pagkakahawak sa rosaryo at nagdarasal. Nagsimulang magtayuan ang ibang mga pasahero papuntang pintuan. Nasilaw si Roy sa ilaw ng Europa. Segundo bago magsalpukan ang dalawang eroplano, niyakap ni Roy ang ina.

BOOOOOMMMMM!!!!!

Umalon ang mga upuan na parang tubig sa dalampasigan. Humampas ang katawan ng mga taong nakaupo sa ceiling ng eroplano. Bumuka ang katawan ng eroplano. Lumubog ang inuupuan ng mag-ina at nabitawan ni Roy si Minda. Pumatong kay Roy ang mga nasirang upuan habang gumagalaw pa rin ang eroplano. Nakarinig siya ng malakas na pagsabog at matinding sakit sa katawan niya. Napansin niya na may dugo ang braso at dibdib niya. Unti-unting nanlabo ang paningin niya habang napupuno ng usok ang eroplano. Hindi siya makakilos. Naipit ang katawan niya ng mga nasirang upuan. May bumagsak na putol na braso sa mukha siya. Sumisirit pa ang dugo nito.

"MAAA!!"

"Roy."

Naramdaman ni Roy ang pagdampi ng malamig na kamay sa kanyang mukha. Pag-angat ng ulo niya ay nandun ulit siya sa ilalim ng malaking akasya.

"Ma?" nangingilid ang luha sa mga mata ni Roy.

"Shhhh..." at niyakap ni Minda ang anak. "I've watched you all these years. I've watched you grow into a beautiful young man. How I wish I could still be with you."

"But my time is up." patuloy ni Minda. "I can no longer be with you physically but in spirit I will be. I've lived a long life and I don't regret every moment of it. I'm ready Roy."

"Ma, don't say goodbye." humihikbi na si Roy.

"I won't." sabi ni Minda. "This is not goodbye Roy. Someday magkikita ulit tayo, right here in this place. When your time is up, I will be here."

"And then," tinulungan ni Minda si Roy na tumayo, "you will tell me all about the things you've experienced. Ang mga lugar na pinuntahan mo. Ikukuwento mo sa akin all about my grandchildren. Everything. Makikinig ako sa iyo, makikitawa... Just like the way we were."

"But promise me." patuloy ni Minda. "That you will never let the challenges of life defeat you. You will stand up. You will survive, but most of all, you will live."

Niyakap ulit ni Roy ang ina. Humahagulgol si Roy habang hinihimas naman ni Minda ang likod ng anak.

"Promise me Roy... Promise me..." Pumikit si Roy at nangako. Maya-maya naramdaman niya ang sarili na parang hinihila ng isang bagay. Pabilis ng pabilis! Umikot ang paligid ni Roy. Nakarinig na naman siya ng mga tinig na nagsasalita. Sa isang iglap nakaramdam si Roy ng malakas na shock sa dibdib niya.

"CLEAR!"

ZZZZZZTTTT!

"Haahhh!" dumilat ang mga mata ni Roy.

"We have a heart beat!" sabi ng nurse.

"Heat beat? Gising na ang pasyente!" tuwang tuwa ang duktor pagkatapos ay humarap kay Roy. "Alam mo ba kung nasaan ka? Do you know where you are?"

Humihingal si Roy. Hindi siya makakilos at nanghihina ang katawan niya. May sinasabi pa ang duktor sa kanya pero hindi na niya narinig dahil tuloy-tuloy na siyang nakatulog.


DUMILAT ang mga mata ni Roy. Nasa loob siya ng isang kuwarto. Hindi niya maigalaw ang ulo niya. Maya-maya may naramdaman siyang kumilos sa tabi niya.

"Roy?" sabi ng isang tinig na kilalang kilala niya.

"Via..." mahinang tugon ni Roy. Humarap ang mukha ni Via sa kanya. Nangingilid ang luha nito. Dahan dahan siyang hinagkan sa labi.

"Si mama?" tanong ni Roy.

Hindi makapagsalita si Via. Tuluyan ng tumulo ang luha nito. Pumikit si Roy. Umagos din ang luha sa kanyang mga mata.


DUMAAN ang maraming mga araw. Unti-unti ng nakakakilos si Roy. Tinanggal na ang benda sa leeg niya kaya't naigagalaw na niya ang ulo niya kahit paano. Dumating si Valerie na may dulang mga prutas at kinumusta si Roy.

"Mabuti naman tita." sabi ni Roy. "Eto medyo nagagalaw ko na ang ulo ko kahit paano."

"Huwag mong pupuwersahin." sabi ni Valerie. "Remember ang sabi ng doctor sa iyo. Take it easy lang. Gagaling ka rin."

[mav3r1ck]

"Don't worry tita, hindi ko naman pinupuwersa. But I'm glad na nakakakilos na ako kahit paano. Matagal ko nang hindi nahahawakan ang kamay ng magiging asawa ko." pagkatapos ay unti-unting umangat ang kamay ni Roy at hinanap ang kamay ni Via na nakatayo sa tabi niya.

"Via?" tanong ni Roy na may halong pagtataka.

"What's wrong?" tanong ni Via.

"Ano itong nahawakan ko? Parang malaki." biro ni Roy.

"Tiyan ko po yan." sagot ni Via. Nag-iba ang itsura ng mukha ni Roy.

"Bakit ang laki na?" tanong ni Roy.

"Mahal, you've been in the hospital for four months na." sabi ni Via.

"What?" gulat si Roy. Hindi niya nakikita ang tiyan ni Via dahil hindi niya masyadong maigalaw ang leeg niya. Pagkatapos ay naramdaman niya ang kamay ni Via na pumatong sa kamay niya. Maya-maya nakaramdam si Roy na may gumalaw sa tiyan ni Via.

"Did you felt that?" tanong ni Via na nakangiti.

"Oo." at napangiti na si Roy. "Naramdaman ko ang baby natin."


DUMAAN ang ilang linggo at nakauwi na rin sa condo nila si Roy. Sinalubong siya ni Rick kasama ang tita Rosa niya.

"Tita Rosa." bati ni Roy.

"Kumusta ka na pamangkin?" tanong ni Rosa.

"Okay na po ako. Kasama niyo ba si Rita?" tanong ni Roy.

"Rita?" tawag ni Rosa. Maya-maya may batang babae na lumabas ng kuwarto at nung makita si Roy ay yumakap dito.

"Huwag mahigpit. Dahan dahan lang." nakangiting sabi ni Roy sa bata.

"Magaling ka na ba?" tanong ng bata kay Roy.

"Malapit na." sabi ni Roy pagkatapos ay kumindat kay Rosa. Lumapit naman si Rosa at bumulong kay Roy.

"Ang lakas ng dugo mo Roy. Habang lumalaki si Rita lalong mas nakakamukha mo." sabi ni Rosa.

"Sa dami ba naman ng dineposito ko sa iyo tita, talagang sa akin kukuha yan." biro ni Roy.

Dumaan ang mga araw at agarang nagplano ng kasal sina Roy at Via. Pinadalhan nila ng imbitasyon ang mga kamag-anak nila. Kailangan na rin silang ikasal na dahil lumalapit na ang buwan na manganganak itong si Via. Malakas na si Roy ngayon at nakakapag-drive na. Although sinasabihan pa rin siya ng duktor na maghinay-hinay dahil hindi din biro ang mga injuries na tinamo niya sa tragedy. Pero gusto ni Roy na gumaling na ng husto at pakiramdam niya ay mas babagal ang healing process niya kung lagi siyang nasa bahay.

Isang araw na nasa labas si Roy ay naisipan nitong dumalaw sa puntod ni Minda. Bumili ng bulaklak si Roy at ito ang inilagay niya sa puntod ng ina. Tiningnan ni Roy ang paligid pagkatapos ay napangiti.

"I'm keeping my promise ma. I will not let what happened ruin my life. Ma, malapit ng manganak si Via. Magiging grandma ka na. Next month na rin ang kasal namin. Don't worry you will still be a part of it. May upuan na naka-reserve sa iyo at yung pinakamagandang picture mo ang ilalagay namin dun. And don't worry about Rick pala. Sa amin na ni Via titira ang anak natin. I'll watch over him and make sure he'll grow into a nice young man."

Hinawakan ni Roy ang headstone ng puntod. Tumulo ang luha niya. "I miss you ma. I miss you."

"Roy?"

Tumalikod si Roy sa pinagmulan ng tinig. Nanlaki ang mga mata niya.

"Lydia?"

"Kumusta ka na Roy." nakangiting bati ni Lydia at nagyakapan silang dalawa. Nag-usap sila at nagkuwentuhan sa tabi ng puntod ni Minda. All the time pala ay hindi alam ni Lydia na si Roy ang kaibigang sinasabi ni Cris na fiancee niya. Pero sinabi ni Roy kay Lydia na alam niya agad na si Lydia ang tinutukoy na girlfriend ng kaibigan simula pa lang.

"Paano mo naman natukoy na ako nga?" tanong ni Lydia.

"What did I tell you when we last met?" tanong pabalik ni Roy. "Ano ba yung sinisigaw ko nung nakasakay ka na sa bus?"

"Break a leg?" sagot ni Lydia.

"Break a leg." ulit ni Roy. "You've come a long way Lydia. I'm happy for you and Cris."

"Yeah. I love him and he really loves me. Siguro baka kami na rin ang magkatuluyan. But you know what? The love we shared years ago is still with me. Nandito pa rin sa puso ko. At hindi mawawala hanggang nabubuhay ako."

Ngumiti si Roy, pagkatapos ay hinawakan ang kamay ni Lydia. "I'm glad you are here. Especially this time Lydia. Especially this time."


DUMATING ang araw ng kasal nina Roy at Via.Nandoon lahat ng mga mahal nila sa buhay. Sa parte ni Via ay nandoon siyempre si Valerie ang mga pinsan nito at iba pang mga kamag-anak. Sa parte naman ni Roy ay nandoon unang una ang papa niyang si Gary kasama ang asawa nito, si Rick, si Rita, ang tita Rosa niya kasama ang mga kamag-anak nina Roy sa probinsiya, ang kaibigang si Cris na tumayong best man niya at ang girlfriend nito at dating karelasyon ni Roy na si Lydia. Isang malaking picture naman ni Minda ang naka-display sa upuan nito. Habang nasa altar si Roy ay tumitingin siya sa likod niya at sa tuwing makikita ang litrato ng ina ay parang nakikita na rin niya ito na nakangiti sa kanya.

Sa reception naman ay nagulat si Roy ng dumating ang pinsang si Sheila kasama ang asawang amerikano na si Gorman na bitbit ang isang batang lalake. Nagyakapan ang magpinsan at pinakilala ni Roy si Sheila at ang asawa nito kay Via.

Bumulong si Roy kay Sheila. "Ate Sheila, anak naman ninyo ni Gorman si Michael di ba?"

Sumagot si Sheila. "Loko. Hindi ba obvious na blond ang buhok ni Michael?" Pagkatapos ay kinurot sa tagiliran si Roy. "Wala namang nabuo nung huling contact natin. Pero kung mayron siguro, hindi ko naman itatago sa iyo. Malalaman mo yun."

Natapos ng maayos ang reception. Sa wakas ay mag-asawa na sina Roy at Via at nung gabing yun ay walang kasing-sarap ang love making nila. Nung matapos ay yumakap ng mahigpit si Via kay Roy.

"What now?" tanong ni Via.

"What now?" natawang tanong ni Roy. "What happens next... will happen. We will build a new life. Our life. You, Rick and our new baby. We will be one family."

"Speaking like a true man." sabi ni Via. "I'll back you up along the way. My husband."

"My wife." bulong ni Roy kay Via pagkatapos ay niyakap niya ito for another round.
EPILOGUE

Isang batang babae ang naging anak nina Roy at Via. Dahil dito lalong nagsumikap si Roy na mapalaki pa ang kumpanya nila. Dumating ang break nila nung nakipag-tie in ang isang italyanong kumpanya sa MARIKKIT at i-market ang mga damit nila sa Italy. Naging maganda ang reception ng mga italyano sa MARIKKIT at dahil dito ay nagtayo si Roy ng isang offsite company. Dahil international na ang MARIKKIT, napasok din ni Roy ang market sa asia kung saan naranasan nilang kumita ng milyon-milyon bawat buwan. Hindi nagtagal, napasok na ng MARIKKIT ang market sa U.S. Dahil sa laki ng kinikita ng MARIKKIT ngayon, pinaubaya na ni Roy ang position niya kay Lowell na siyang naging bagong VP of Sales. Umuupo pa rin si Roy sa board meeting as Chairman of the Board at siya pa rin ang pinakamalaking stock holder since na-acquire na rin niya ang stocks na dati ay hawak ni Minda.

Si Gary naman na papa ni Roy ay lalong nanghina ang katawan dahil na rin sa sakit nito sa puso. Na-stroke ito ulit at mula noon ay naging bedridden na. Dinalaw siya ni Roy sa Italy at niyaya silang mag-asawa na manirahan na sa Pilipinas. Dahil Pilipina din ang asawa ni Gary ay pumayag ito sa offer ni Roy. However, just one month na nakakauwi pa lang sa Pilipinas ay na-stroke ulit si Gary and this time hindi na siya nagising. Isang linggong binurol si Gary at pagkatapos ay inilibing sa memorial park na binili ng asawa nito na hindi din kalayuan sa pinaglibingan kay Minda.

Hindi pumigil ang pagiging kasal nina Roy at Via para magpatuloy ang relasyon nina Roy at Valerie. Almost every week ay binibisita ni Roy si Valerie at hindi natatapos ang araw ng walang tumutulong tamod sa puke ni Valerie. Habang tumatagal ay lalong nagiging intense ang sex nila at lalo silang nagiging malapit sa isa't isa. Si Valerie na ngayon ang pumalit sa iniwang role ni Minda at maraming advice itong binibigay kay Roy lalo na sa business side.

Nag-stay ng isang taon sa Pilipinas ang pinsan ni Roy na si Sheila kasama ang asawa nito at nag-iisang anak. Masayang mag-asawa itong sina Sheila at Gorman at compatible sila sa isa't isa. However, hindi din natiis ni Sheila ang nararamdaman pa rin na libog sa pinsang si Roy kaya't minsan ay nag-make out sila sa isang motel. Katulad ng dati, matindi ang sex nila at nilabasan ng maraming beses si Sheila habang pumuputok naman si Roy sa loob niya. Isang beses lang nangyari ito at hindi na naulit pa. Bumalik din sa New York si Sheila at ang pamilya niya.

Hindi naman nagtagal ay nagpakasal din itong si Lydia at Cris. Si Roy naman ang naging best man ni Cris sa kasal nila. Pagkatapos ay inalok ni Roy ng trabaho si Lydia at Cris sa MARIKKIT na malugod naman nilang tinanggap. Madalas isama ni Roy si Lydia sa mga business deals niya at minsan kapag ginagabi sila ay hinahatid na niya sa bahay nila. Close pa rin ang relationship nina Roy at Lydia pero hindi na katulad ng dati. Parang magkapatid na ang turing nila sa isa't isa at hindi pumasok sa isip nila na gawin ulit ang dating ginagawa nila nung araw. Hindi nagtagal ay nagkaanak din sina Cris at Lydia at si Roy ang naging ninong nung bata.

Paminsan-minsan ay dumadalaw si Roy sa tiyahin nitong si Rosa para makita ang anak na si Rita. Walang kaalam-alam ang bata na ang kinikilalang pinsan nito ay siyang ama din nitong tunay. Pero okay lang kay Roy ito. Ang importante ay lumaking maayos si Rita. Hindi naman ito napapabayaan ni Rosa dahil bukod sa talagang mahal na mahal nito ang nag-iisang anak, ay puwede na itong mag-relaks dahil malaki na rin naman ang negosyo nito sa real-estate. Hindi na nagkaroon ng contact sina Roy at Rosa at kuntento na sila sa pagiging magtiyahin.

Si Iyya Valero naman ay nakapasok sa isang competitor ng MARIKKIT na isang Country Sales Manager. Dahil magaling din itong si Iyya, nagawa niyang halos pagpantayin ang sales revenue ng company nila at ng isang mahigpit na competitor. Pero hindi na niya kinaya ang MARIKKIT na kino-consider na niya ngayon na isang successful company. Nagkita ulit sina Roy at Iyya sa isang Sales Convention na ginanap sa Cebu. Kasama ni Roy ang bagong Sales Manager niya at naging maayos naman ang pagkikita nila. Nagbago na rin si Iyya at natutunan na nitong respetuhin si Roy. Naging maayos ang pag-uusap nila kaya't pinakilala ni Roy ang bagong Sales Manager niya kay Iyya. Naging attracted naman itong Sales Manager kay Iyya kaya't pagkatapos na pagkatapos ng convention ay in-establish nito ang contact kay Iyya hanggang maging close silang dalawa. Kasalukuyan silang nagpaplano na magpakasal sa susunod na taon.

Dahil wala ng titira sa bahay nina Minda ay isinara ito ni Roy at pinagbili sa isang mag-asawa na may isang anak na lalaki na teenager na. Siniguro ni Roy na nakuha niya ang mga sex tapes nila ni Minda mula nung teenager pa siya. Unfortunately, nakalimutan ni Roy na may naimbak pala siyang limang VCD nila ni Minda sa isang secret compartment sa dating kuwarto niya. Nakita ito ng teenager na anak ng mag-asawa at ng mapanood ay nagsimulang makaramdam ng libog, hindi sa nanay niya kundi sa nakakatandang pinsang babae na minsan ay natutulog sa kanila. Hindi nagtagal ay nagkakantutan na ang magpinsang ito na naging dahilan para dumalas ang pagtulog ng pinsang babae sa bahay nila.

In a way, parang nagsimula ulit ang kuwento ni Roy. But that is another story.
WAKAS

Hope you like the story.. I'll try to find other interesting stories on my "baul" 
btw, the was taken from the blog of tatak farut.. try to google it, you can find other stories that might interest you.

[mav3r1ck]

eto nabasa nyo na? 

ANG SARAP KUMANTOT NI PINSAN

Dear Heather,

Magandang araw po sa inyo. Ako po si Mariz, 18 yrs. old, tubong Bikol nguni’t naninirahan na ngayon dito sa Banlat, Quezon City.

Masugid po akong reader n’yo sa tabloid iyong SAGAD, lalung-lalo na sa kulom mo, Heather.

Umpisahan ko po ang aking kuwento noong high school pa po ako.

Second year high school student ako nang makilala ko si Joseph (third degree cousin ko).

Nakatira siya sa isang barangay malayo sa ba¬yan namin. Kinuha siya ng isang pari bilang convent boy habang nag-aaral. Mabait, guwapo at matalinong estudyante si Joseph. Sa katunayan nga, siya ang unang crush ko, ‘di lang ako nagpahalata dahil nga relative ko pa siya. Tahimik lang siya sa klase.

Kadalasan, ako, si Gelyn (pinsan ko) at Jenny (bestfriend ko) ang luma¬lapit sa kanya.

Siguro dahil bago pa siya sa klase at wala pa siyang masyadong kaibigan.

Dahil nga hindi ko ma¬sabi sa kanya ang aking nararamdam, idinaan ko na lamang ito sa lambing at pag-aalala. Kung minsan, pinapagawa ko sa kanya ang aking mga projects at assignments lalo na pagdating sa drawing at problem solving sa math.

At bilang kapalit, nililibre ko naman siya pagdating sa snacks.

Naging malapit kaming magkaibigan, minsan nga napaghihinalaan kaming magsyota pero sagot naman namin, magpinsan pa kami kaya hindi puwede.

Isang araw, nagdaos ang school namin ng acquaintance party. Nagbi¬gay naman ng privilege ang mga teacher namin na i-extend pa ng ilang oras ang party para sa sayawan ng mga estud¬yante.

Masayang-masaya ako sa gabing iyon sapagka’t kadalasan ako ang isinasayaw ni Joseph.

Siguro, napansin na rin nIya na may gusto ako sa kanya dahil nga nagagalit ako ‘pag iba ang kasayaw niya.

Alas dos na ng mada¬ling araw natapos ang sayawan at sa uwian, inihatid naman ako ni Joseph.

Nang malapit na kami ni Joseph sa bahay, biglang huminto si Joseph at humarap sa akin.

Bigla niya akong ni¬yakap at hinalikan sa labi.

Ramdam na ramdam ko ang init ng kanyang labi.

Napadikit na lamang ako’t nagpaubaya sa kanyang matatamis na halik.

Biglang natigil ang kanyang ginagawa.

“Sorry Mariz, sige pu-pumasok ka na at nang makapagpahinga.”

Nanginginig ang kanyang boses, naisip niya siguro baka magalit ako sa nagawa niya.

“Oo sige”, sabi ko naman.

Nang papalapit na ako sa pinto, “Good morning at sweet dream..” sambit niya sabay alis papalayo.

Kinabukasan, sa loob ng klase, nagkatuwaan ang mga estudyante. Napagkasunduan namin na sa bawat sampal ng babae, gaganti ng halik ang mga lalaki.

Pinaikot ang bote ni Jenny at kung sinong babae ang tatamaan nito ay siya ring pipili ng lalaki na sasampalin niya.

Nagkataong sa akin nakaharap ang bote kaya tinukso nila akong si Joseph ang sa¬sampalin ko. Natigilan ang klase nang...

Biglang pumasok ang teacher namin. Nahinto ang katuwaan ng mga estudyante.

Kinagabihan, pumunta sa bahay namin si Joseph.

Wala no’n ang nanay at tatay ko, na¬kiki-birthday sa pinsan ko sa kabilang barangay kasama ang da¬lawa kong nakababatang kapatid.

Pinapasok ko siya sa kuwarto ko at doon kami nagkuwentuhan, sanay na kasi silang mga pinsan ko na pumasok sa kuwarto ko at doon na kami magkuwentuhan.

Ngu¬ni’t sa mga oras na iyon kami lang da¬lawa ni Joseph sa loob ng bahay, biglang nasabi niya ang tungkol sa katuwaan sa school.

Tinanong niya sa akin kung puwede ba s’yang gumanti sa sampal na natanggap niya kanina sa loob ng klase kasi masakit daw, pagdadahilan niya.

“Puwede! ‘Yon lang pala………..” sabi ko naman.

Nakahiga ako noon habang nagbabasa ng novel.

Akala ko no’n, nagbibiro lang siya nguni’t hindi pala. Lumapit sa akin si Joseph at muli naramdaman ko na naman ang matatamis niyang labi.

Wala pa akong karanasan no’n sa halikan kaya pinabayaan ko na lamang siya.

Ipinasok niya ang kanyang dila sa loob ng a¬king bibig, damang-dama ko ang init nito.

Maya-maya pa’y naramdaman ko na lamang na wala na pala akong bra. Ang bilis ng mga kamay n’ya, para bang magnanakaw na hinahabol ng pulis.

Hinalikan niya ako sa tainga, pababa sa leeg.

Talagang napakasarap niyang magromansa, para bagang alam niya kung saan ang kiliti ko.

Pababa iyon papunta sa dalawang nakaumbok na bundok na kanina pa tigas na tigas.

“Aaahhh... aaaahh... Jo-josephhhhhhh... ang sarap talaga niyan.”

Ang kaliwa naman ni¬yang kamay ay tumatakbo pababa papunta sa napakabangong tuyó na biyak ni Eba na wala pang lalaking nakalasap.

Habang pinaglaruan naman niya ang kaliwa kong utong sa kanyang kanang kamay.

At sa kanan kong utong ay damang-dama ko ang malagaspang ni¬yang dila na hatid ay ligaya.

Aahhh…… eeehhhh.. Ba’t ngayon ka lang dumating sa buhay ko? Napakasarap mo talaga. Oohhhhhhh.”
Ungol nang ungol ako sa ginagawa niya.

Maya maya, naramdaman kong madulas na ang aking puke, hinubad naman ni Joseph ang kanyang t-shirt, pantanlon pati na ang kanyang brief.

Ako naman ay hindi na mapalagay, hinubad ko na rin ang aking mga saplot na wala ng ibang iniisip kundi ang kaligayang i¬papadama sa akin ni Joseph sa pagkakataong ito.

Pumatong si Joseph sa akin at dahan-dahang i¬pinasok ang kanina pang tigas na tigas na sinturon ni Adan.

“Aarrray…….. Joseph ‘wag mo na lang ituloy. Ma-masakit, eeeeehhh”, bigla kong nasambit.

“Wag kang mag-alala, mawawala rin ‘yan, mapapalitan din ‘yan ng sarap. Tiisin mo lang.” sabi niya.
“Basta sabi mo ha.”

Mayamaya, naramdaman kong nakapasok na ang kabuuan niyang burat sa aking kaangkinan, may napansin din akong parang napigtas sa ilalim.

Tiniis ko na lamang ang sakit basta ang alam ko mahal ko ang lalaking nakabasag sa makipot kong lagusan.

Nag-umpisa na siyang umulos, mabagal ito nguni’t pabilis ito nang pabilis habang timatagal.
Pabilis iyon nang pabilis na para bang hinahabol ng limang baka.

“Ooooohh, Marrrriz….. ang sarap mo pala.” Umuungol na rin siya..
“Aaahhh... Sephhh, ang sarap mo ring kumantot…. Totoo nga ang sinasabi mong masarap ito. Aaahhhh…..”

Sirang-sira na ang buhok ni Joseph na naka-gel pa, doon kasi nakahawak ang mga kamay ko.
“Oooohh.. Mariz… malapit na.. ako…..”

“Ako rin seppphhh…… Malapit na rin ako... Oohh... ayyann naaaa…..”

“Ako rin…. sabay na tayo…” Umulos siya ng pahagod, padiin, talagang diin na diin na para bang huli na naming kantutan ito.

“Oooooohhhh. Isa pa sepppphhh... isa panngg ulos, ‘yong talagang madiin.” Umulos pa siya sabay labas ng kanyang tamod. Magkasabay na¬ming narating ang kaligayahang ‘di pa kailan man namin naabot.

Ginawa namin iyon ng paulit-ulit hanggang humayo siya papuntang Manila at doon na niya ipinagpatuloy ang kanyang pag-aaral.

Ako naman ay humayo rin papuntang Quezon City sa tiyahin ko para maghanap nang trabaho.

Hanggang ngayon, hindi ko pa rin malilimutan ang kaligayahan na ipinadama sa akin ni Joseph.

Alam kong mauulit pa iyon kung sakaling magtagpo ang aming daan.

Hinintay ko na iyon at hihintayin ko pa hanggang sa siyang magbalik.

Maraming salamat po sa pag-publish n’yo sa aking kuwento para mabasa naman niya ito.


More power sa inyong lahat!

Miss Taurus

[loise]

oh nasan na yung mga "guru" dito?

[rider555]

After the Academy
by caseyryan ©

I'm standing alone in the middle of the room. It's late, the curtains are shut and there are no sounds from the street. I'm still wearing the clothes I wore to work; a blue satin blouse, black knee-length skirt, stockings, garters and high heels. My hair is gathered in a clip at the back of my head, off my neck. You enter the room quietly. You stand so close to me that your words send a shiver of warm air across my neck "Get down on your knees."

My heart pounds as I obey. "Open your blouse."

The soft material catches on my rough lace bra as I slowly release each button. You reach down over my shoulder to caress my breasts, then snap your fingers to open the front of the bra. Cool air rushes across my chest making my nipples stand at attention, begging to be touched. Your next words make my heart beat between my legs "Put your hands behind your back."

I hear the whisper of cold steel as you cuff my wrists together. "Close your eyes."

The seconds tick by. I hear you leave the room and then return. Something cold and wet touches my lips and my tongue darts out to identify it. Ice. The frozen cube slides down my throat, melting against my burning skin. The water rolls down my chest, dripping off of my tight nipples and pooling in my belly button before dropping to the floor. You run the ice in circles around my nipples: first the left, then the right. My lips part as my breathing becomes laboured.

Your fingers catch the collar of my open blouse and tug gently. The material shivers down my spine, catching at my bound wrists. You press your fingers into my skin and drag them down my body, pulling the flimsy bra away as I arch my back in pleasure. More time passes. I can't hear you, but I know you're close. I jump as something soft touches my shoulder and travels up my neck and down towards my chest. I can't tell what it is, but I smile in anticipation as it traces the delicate skin in the valley of my breasts.

You draw it back up to slide over my cheek and I catch a hint of fragrance. It's a carnation, one of the dozen you gave me yesterday. The fragile petals draw circles around my nipple, teasing but not quite touching. I move slightly, silently begging you to touch me.

The flower continues to tease sensitive skin on my body, ignoring the obvious places to touch. Suddenly, your lips close around my nipple. Your tongue snakes around it, drawing it deep into your mouth. I gasp as you exhale and then gently suck the aching tip. The carnation drops to the floor as your hand reaches up to cup my other breast, gently massaging and pulling. You suck harder; drawing gasps and sighs from my lips. My body arches towards you, asking for more contact. Then you're gone. Your footsteps leave the room; I'm alone again, shivering, struggling for breath. Your hand closes around my upper arm, helping me to my feet. "Spread your legs."

My feet slide apart as you guide me to the wall and lean me against it, hands still bound and breasts thrust forwards. Your lips touch my cheek. Dozens of kisses rain down on my face, moving closer but never touching my mouth. I bite my lip in frustration. I can feel your breath on my mouth; your lips almost touching mine. The faintest brush, and then they're gone. I moan softly.

I feel your hands on my thighs. They slide down my skirt to my knees, then back up, pulling the hemline up over my hips to rest at my waist. Fully dressed, and fully exposed except for sheer black panties that do little to hide. Pressing your body against mine, you hold my chin in your hand as you gently nibble along my jaw.

My head tilts back and my mouth opens as you run your other hand slowly up the inside of one thigh and down the other without touching my most sensitive place. Hearing my moans of frustration, you repeat the movement again and again, still grazing my face with teasing kisses. I shift my legs wider, hoping that you'll touch me again, praying that you'll drag your fingers through my wetness. Instead, you step away from me and leave the room again. When you come back, you take my arm and gently lead me away from the wall. "Kneel."

I drop to my knees again wondering what further torture you have in store for me. You step close to me as I hear the sound of a zipper being undone. Something soft and firm touches my lips. Slowly, I reach out my tongue to guess what it is. A drop of salty fluid confirms my wish. Groaning, I open my mouth to taste you, but before I've had a chance to, you pull away.

My shoulders slump in disappointment. I feel the velvety head between my lips again and I happily take what you offer me, sucking and licking the hard organ until you pull back again. I cry out in frustration. "Open your mouth."

Smiling, I open my lips so you can slide your cock into my throat. Sighing as I feel the entire length enter my mouth, I close my lips and begin to suck gently while teasing with my tongue. "Don't move." I relax my mouth as you slowly move back and forth, using my mouth for pleasure but taking care not to cause me any discomfort. I moan and hum against you, feeling myself grow wet with anticipation. You pull out of my mouth. "What do you want?"

Finally! "Please touch me, let me touch you."

I can almost hear you smiling. Throwing your arm around my waist, you pull me against you and kiss me gently. My body melts against yours as I sigh into your mouth. You unsnap the handcuffs and pull my disheveled blouse and bra from my body. Enveloping me in your big arms, you gently stroke my cheek with one finger and kiss me tenderly. My arms slide around your neck as I arch my body against yours. I feel you unfasten my skirt and let it fall to the floor along with my soaking wet panties.

Walking backwards, you fall on to the couch with me straddling your lap. My hands trace patterns on your chest as our kiss deepens. Tangling your fingers in my hair, you pull me towards you, your hard cock finding its place between my legs. You groan as you enter my dripping body. I cry out as my flesh burns, stretching around you. Your arm slides around my back, pressing my chest into you. Your lips touch my neck as I rock back and forth on top of you. Your hands slide all over my body, my back and breasts and legs tingle as you explore me.

I dig my nails into your shoulders as waves of intense pleasure shock my body. You match my rhythm with hard thrusts into me. You tug my hair to move my head and kiss me roughly. Your tongue brushes past my lips as you grab my hips, pinning me in place. You lean back and thrust your hips quickly, filling me over and over again. I struggle to move with you, crying out at the intense feelings rushing through my body. You bury your face in the crook of my neck and grip my hips tightly as you thrust one final, savage time into my body, moaning even as you're pulling me with you against the back of the couch.

I gasp for breath as you gently stroke the skin on my back and kiss me so softly I might be imagining it. You hold me close to your shaking body and press your lips into my neck once more. I close my eyes and rest my head on your shoulder, my hand sliding down to tangle my fingers in yours. Our breathing slows together as we drift off to sleep... 

[tensionado]

wala bang bago?

[tensionado]

o eto napulot ko lang... wala pa ata nito dito...

Ang Panadera sa Village
By Pyrexia

Pagkagising ko tuwing umaga, lagi akong inuutusan na bumili ng pandesal sa kanto
malapit sa bahay namin. Gawain ko na ito simula seven years old ako at ngayon,
nagtapos na ako sa kolehiyo at lahat, heto pa rin.
At siyempre, tulad ng lahat ng lalakeng nasa edead ko, pagkamulat pa lang ng mga mata
ko sa umaga, tigas na tigas ang kargada ko. At kung nagigising ako nang mas maaga,
habang tulog pa silang lahat, napagdidiskitahan kong salatin ang aking ari at iwasiwas ito
habang pinagpapantasyahan ang mga babae sa poster ng alak na nakapaskil sa kwarto ko.
Nung umagang iyon, huli na akong nagising. Pagtingin ko sa oras ay 6:30 na so
kinakailangan kong pumunta na agad sa panaderya para bumili ng pandesal. Ang
nakakainis lang talaga eh sobrang tigas ng burat ko kung kaya’t binaba ko ang shorts ko
hanggang binti at mabilis na jinakol ito para labasan kaagad.
Ngunit may biglang kumatok sa pinto.
“Richard, bumili ka na ng pandesal. Male-late na mga kapatid mo,” sabi ni inay sa akin.
Lintik. Bitin. Minadali ako ni Nanay. Tinaas ko muli ang shorts ko at nagsuot ng
mahabang T-shirt para matakpan ang naghuhumilagpos kong sandata.
Kinuha ko ang pera kay Inay at dumiretso na kaagad sa panaderya sa kanto, ang bakery
ni Mona. Halos tumirik na ang mga mata ko nang makita ko si Mona na nakatapis lang
ng tuwalya at parang bagong paligo pa lang.
“Sandali lang, Richard ha.” Pumasok si Mona sa pinto papasok sa kanyang kuwarto.
Si Mona ay may katandaan na, higit sampung taon ata ang tanda niya sa akin. Ngunit iba
ang alindog niya. Naiimagine ko na lahat ng mga tinapay na nakalatag sa eskaparate ay
dumaan lahat sa palad niya… Na lahat ito ay minasa, pinisil at nilamutak ng mga kamay
ni Mona.
Matapos ang ilang minuto, lumabas muli si Mona.
“Beinteng pan de sal nga,” yun lang ang nasabi ko. Kumuha agad siya ng supot at
tumuwad para kumuha ng pandesal sa eskaparate.
Bahagya din akong yumuko para makakuha ng tsansa na may mas makita pa. Ayos din
ang puwesto ko dahil mula doon kitang-kita ko ang siwang ng nag-uumpugang hinaharap
ni Mona. Dali-dali kong iniwas ang mga mata ko dahil baka mahuli niya ako. Sa totoo
lang, higit akong nalilibugan sa mga lamay ni Mona. Bagamat pagod ang mga ito sa
pagmasa ng tinapay ay sadyang napakaganda pa rin nito. Wala kang ugat na makikita at
lagi itong malinis. Maputi.
“Ano ba,” tanong ni Mona. “Natutulala ka na ata. Kulang ka pa sa tulog ‘no?”
Inabot na pala ni Mona ang supot sa akin. Bahagya kong nadama ang mga kamay niya
kung kaya’t lalo akong tumigas na kahit mahaba ang shirt ko ay mahahalata pa rin ang
bukol pag lumiyad lang ako nang kaunti.
Ngumiti lang ako pag-abot noya ng sukli sa akin.
Nagmadali agad akong umuwi ng bahay, nilagay ang pandesal sa ibabaw ng mesa at
pumasok na ulit sa kuwarto ko para ituloy ang aking “morning session.”
Wala akong inaksayang panahon dahil sa oras na pininid ko ang pinto ay dali-dali kong
binaba anh shorts ko at naglakad papunta sa kamang hawak na ang naghuhumindik kong
sandata.
Iniimagine ko si Mona, pawis na pawis, galing sa pagmamasa. Isa-isa na niyang binibilog
at nilalapad ang masa. Nirorolyo niya ito hanggang maging isang mahabang matabang
linya. Kung nakakayanan ni Mona na bumilog nang ganun-ganun na lamang sa
malalaking masa ng mga tinapay, ibg sabihin kayang-kaya niya ring paglaruan ang siyete
medya kong burat.
Binuksan ko ang radyo para malunod ang mga ungol ko at hindi ako marinig sa labas.
Kinuha ko ang lotion sa loob ng aking tukador at pinahiran ko ang aking tubo na sabik na
sabik nang magpalabas. Tang ina, Mona. Ang sarap mo.
Dumapa akong hawak-hawak pa rin si Manoy. Kinanyod-kanyod ko ang kaking kamay at
inimagine na nakapaslak ang t*** ko sa masikip na kaselanan ni Mona habang nakatanday
ang bigat ng aking ulo sa aking kaliwang kamay. Dinila-dilaan ko ang aking bisig na
parang buo sa isip ko na kutis ni Mona ang nilalaro ng aking dila.
“Oooh, Mona… Ang bango mo, Mona… Ang sikip mo… Sarap mo, Mona…”
Wala akong magawa kung hindi dumaing sa bawat pagsakyot ng aking kargada sa sarili
kong kamay.
Inisip ko na mapaglaro itong si Mona at sadyang adventurous at mapusok. Inisip ko lahat
ng mga posible niyang gawin sa akin. Nariyang magkakantutan kami sa ibabaw ng
lamesa kung saan niya minamasa ang mga tinapay… Ang mga katawan namin, balot ng
arina. Madumi. Mas masarap.
Halos walang tigil magpakanyod si Mona sa isip ko na parang gusto niya talagang
pausukin ko sa init ng aking kantot ang kanyang puki.
Pabilis ako anng pabilis sa pagpaslak at paghugot ng t*** ko sa kanang lamay ko. Ang
katawan ni Mona at ang akin, iisa.
Ahhhh…. Ahhhhh….
Mga ilang saglit pa at hindi ko na alam ang gagawin ko at parang naranasan kong
mamatay at mabuhay ulit ng pumulandit ang tamod ko sa kama.
Bad trip. Wala na nga si Mona, nadumihan pa bed sheet ko.
Nagutom ako sa sobrang pagod at ekstasya kaya naisip kong dumulog sa lamesa at
kumain ng pandesal.
Nagdaan ang ilang araw at lagi lang ako nakatanghod sa tindahan nila Mona. At habang
lumilipas ang mga panahon, patindi nang patindi ang pagnanasa kong makaniig si Mona.
Balang araw, sabi ko, madarama ko rin ang init ng mga kamay ni Mona.
Isang umaga, nagpasya ako na talagang sabihin na kay Mona ang hangarin ko or kung
hindi man, bigyan ko siya ng senyales. Gumising ako nang maaga para maghanda. Naligo
ako nang husto, nagbihis nang maayos at binuhusan ng pabango ang katawan ko. Sinabi
ko na lamang kay inay na may job interview ako at pagkatapos kong bumili ng pandesal
ay diretso na ako. Inaasahan kong makaniig si Mona. Kakaiba ang libog ko nang araw na
iyon.
Halos mabaliw ako sa kakaisip ng linyang sasabihin kay Mona. Alam na alam kong
papayag siya sa oras na masabi ko, kahit pahapyaw, ang gusto kong mangyari. Isa pa,
halatang-halata naman na malibog din si Mona. Alam ko, sa galaw ng mga mata niya, sa
kagat niya sa kanyang labi, sa paghawak niya pa lang sa tinapay.
Lumapit na ako sa bakery ni Mona at nakita kong nagwawalis siya. Noong makita niya
ako, dali-dali siyang pumasok sa loob at naghugas ng kamay.
“Ano iyon?”
“As usual, beinte pesos na pandesal.”
“Ah ok. O bakit parang bihis na bihis ka?” tanong ni Mona. Alam kong simula na ito
pero kinabahan talaga ako.
“May job interview ako. Medyo tinatamad nga akong pumunta e. Parang may gusto
akong gawin.”
“Ano naman?” patuksong sabi ni Mona. Alam kong sinasabi niya nang sabihin ko na para
makapagsimula na kami sa pagpapaligaya.
Nang inabot niya ang sukli, dali-dali kong hinablot ang kamay niya at pinupog ng mga
halik... Nagalit si Mona.
“Bastos! Bastos ka!”
Nagtatatakbo ako pauwi sa bahay.
“O akala ko ba may job interview ka? tanong ni Nanay.
“Ahhh, ehhh... napostpone po,” palusot ko na lang.
Pumasok ako ng kuwarto at nagmukmok buong araw.
Ginising ako ni Inay kinabukasan para bumili ng pandesal... Nagsakit-sakitan ako dahil
hiyang-hiya ako sa ginawa ko kay Mona. Napurnada na ang mga plano ko.
Pero bagamat hindi ko kayang maharap si Mona, patindi pa rin nang patindi ang libog ko
sa kanya at nagkakasya na lamang ako sa pag-mamariang-palad tuwing umaga
pagkagising ko.
Lumipas ang mga araw na lagi akong umiiwas sa trabaho ko tuwing umaga --- ang
pagbili ng pandesal. Si Inay na lang ang gumawa nito hanggang lumipas ang maraming
linggo.Naalimpungatan ako nang marinig kong naghahanda paalis sila Nanay.
“O, gumising ka na! Aalis kami, ikaw lang maiiwan dito sa bahay,” sigaw ni Inay sabay
katok sa pinto.

[tensionado]

Binuksan ko ang pinto at pumunta sa kubeta. Paglabas ko, kinausap ako ni Inay.
“Walang barkadang papasok dito ha. Malilintikan ka sa akin pag nahuli kita. Sasabihin sa
akin ng mga kapitbahay. Ayan, handa na ang pagkain mo ah. May almusal na rin....
Hinanap ka ni nga pala sa akin ni Mona, sabi niya bakit di ka na raw bumibili. O, bahala
ka n dito. Alis na kami.”
Ewan ko ba't biglang bumilis ang tibok ng puso ko at nanigas na naman si Manoy. Isinara
ko ang pinto at pumasok sa kuwarto ko para magsarili na lang. Nahihiya pa rin akong
humarap kay Mona.
Habang wala sina Inay, naisipan kong manood na lamang ng bold na VCD at doon sa
sala magparaos. Maya-maya, may kumatok sa pinto.
Si Gani na naman ito, sabi ko sa isip ko.
“Tol, mamaya ka na! Istorbo ka, tetext na lang kita.” sigaw ko pero tuloy pa rin siya sa
pagkatok.
Nagtapis ako ng tuwalya para kausapin na si Gani sa pinto at sabihing bumalik na lang
makapananghalian. Pagbukas ko ng pinto...
“Hi. Kumusta ka na?”
“Uy, Mona.” Hindi ko alam ang gagawin ko, hindi ko inasahan ito. “Okay lang,”
nagpatay-malisya ako, kunwari kampante lang.
“Hindi mo ba ako patutuluyin?”
“Teka, magbibihis lang ako.”
“Huwag na... para bagay na bagay diyan sa pinapanood mo.”
Tinulak ako ni Mona papasok sa bahay at sinarado niya ang pinto. Wala akong
inaksayang panahon. Kinuha ko agad ang kamay ni Mona at ipinasalat sa kanya ang
naghuhumindig kong burat.Parang gutom na gutom si Mona na lumuhod at sa isang iglap nadama ko na lang na
nakababa na ang shorts ko at sinasalat niya na ang katawan ng aking kargada. Hindi pa
rin ako makapaniwala na nangyayari iyon kung kaya't tiningnan ko lang siya.
“O, bakit natutulala ka?” aniya.
“Wala lang.” Sabay tulak nang ulo niya pasubo sa t*** ko.
Grabe kung makasuso si Mona at parang alam na alam na niya ang mga sensitibong lugar
sa ibaba ko kung saan niya pinapadausdos ang dila niya. Sobra naman ang pag-ungol ko
dahil bukod sa ibayong pagchupa sa akin ni Mona, patuloy ang pagmasa niya sa pisngi ng
puwet ko.
Hindi ako nakatiis at hinubad na rin ang damit ni Mona at inilabas ang dila ko sa pagitan
ng kanyang malalaking boobs. Kinagat-kagat ko ang utong niya at sa oras na iyon, iba na
ang halinghing niya.
“Dahan-dahan lang, bulong ni Mona sa akin.”
Hinila ko siya sa sofa at pinabukaka. Nakita ko ang butas niya at bahagyang binuka ito sa
pamamagitan ng dalawang daliri ko.
Isinuot ko dito ang aking dila dito at nilabas-masok nang mabilisan. Matapos ang mga
ilang minuto ng pagpapasarap kay Mona, dinila-dilaan ko naman ang pusod niya habang
nakapaslak ang hintuturo ko nang buong-buo sa basang-basang ari na ni Mona. Ibang-iba
ang halinghing ni Mona. Tiyak na mapapraning ito sa oras na ibigay ko na sa kanya ang
pinakamatindi ko.Parang gutom na gutom si Mona na lumuhod at sa isang iglap nadama ko na lang na
nakababa na ang shorts ko at sinasalat niya na ang katawan ng aking kargada. Hindi pa
rin ako makapaniwala na nangyayari iyon kung kaya't tiningnan ko lang siya.
“O, bakit natutulala ka?” aniya.
“Wala lang.” Sabay tulak nang ulo niya pasubo sa t*** ko.
Grabe kung makasuso si Mona at parang alam na alam na niya ang mga sensitibong lugar
sa ibaba ko kung saan niya pinapadausdos ang dila niya. Sobra naman ang pag-ungol ko
dahil bukod sa ibayong pagchupa sa akin ni Mona, patuloy ang pagmasa niya sa pisngi ng
puwet ko.
Hindi ako nakatiis at hinubad na rin ang damit ni Mona at inilabas ang dila ko sa pagitan
ng kanyang malalaking boobs. Kinagat-kagat ko ang utong niya at sa oras na iyon, iba na
ang halinghing niya.
“Dahan-dahan lang, bulong ni Mona sa akin.”
Hinila ko siya sa sofa at pinabukaka. Nakita ko ang butas niya at bahagyang binuka ito sa
pamamagitan ng dalawang daliri ko.
Isinuot ko dito ang aking dila dito at nilabas-masok nang mabilisan. Matapos ang mga
ilang minuto ng pagpapasarap kay Mona, dinila-dilaan ko naman ang pusod niya habang
nakapaslak ang hintuturo ko nang buong-buo sa basang-basang ari na ni Mona. Ibang-iba
ang halinghing ni Mona. Tiyak na mapapraning ito sa oras na ibigay ko na sa kanya ang
pinakamatindi ko.Ibinagsak ko ang katawan ni Mona sa sofa at napansin kong medyo nasaktan siya ngunit
hindi niya na lamang iyon ininda at dinaklot na lamang ang ari ko at walang
patumanggang pinaghahada.
Halos mabaliw ako sa tindi at bilis ng hagod ni Mona, dagdag pa ang mainit-init niyang
bunganga. Habang masigasig na pagchupa ang binibigay niya sa akin, inabot ng kanang
kamay ni Mona ang utong ko at pinisil-pisil ang utong ko. Ang kaliwang kamay naman
niya ay nilalamukos ang bayag ko at pinaglalaruan ang bulbol sa ilalim nito.
Maya-maya pa at hindi ko na natiis at at isinandal ko na si Mona sa sofa at binukaka ang
kanyang mga paa. Piningger-pingger ko siyang muli para ihanda ang kepyas niya sapinakahinitay nito. Kinagat-kagat ko muli ang kanyang utong at nang nakaliyad na si
Mona at napapikit dahil sa sarap, biglaan kong ipinaslak nang buong-buo ang aking
kargada.
Humiyaw si Mona at nanlaki ang mga mata sa magkahalong kirot at sarap. “Tang ina mo,
sige, sige, kantutin mo pa ako, tang ina mo, tang ina ka, ahh ahhh!” Napuno ng
matitinding sigaw ni Mona ang aming sala.
Kung anong bilis ng paghagod ni Mona sa haba ng aking kargada, dinoble ko ang bilis ng
pagkanyod sa kanya. Kinantot ko siya nang kinantot na parang wala nang bukas.
Ibinaligtad ko siya at tinira-tirang parang-aso. Maya-maya pa at tinihaya ko siyang muli
at tinaas ang kanyang kanang paa sa aking balikat at ipinasok nang buong-buo si manoy.
Saktong sakto lang ang sikip ng puki ni Mona sa taba at haba ng aking t*** kung kaya't
nagsanib ang mga atungal at hiyaw namin sa buong bahay.
Maya-maya, naging mas palaban itong si Mona. Tinulak niya ako paalis sa sofa at
patungo sa sahig saka dahan dahang pumatong sa akin na hindi natatanggal sa pagkakasuksok
sa kepyas niya ang burat ko. Maya-maya pa at nagsimula nang tumaas-baba
si Mona sa ibabaw ko na pabilis nang pabilis. Damang-dama ko ang pagtulo ng
matinding pawis ni Mona habang parang kumakabayong nakapatong sa akin. Ngunit
hindi niya iniinda ang pagod sa sobrang giling ng kanyang baywang. Tinatapatan ko
naman ang kanyang ibayong pagkanyod ng pagsagutak mula sa salungat na direksyon.
Maya-maya pa, naisipan kong tumayo at hindi pa rin natatanggal sa pagkakapasok ang
t*** ko sa puki ni Mona. Iniyot-iyot ko siya habang karga-karga ko siya. Halos mabali ang
ulo ni Mona sa sobrang paggiling dahil sa kakaibang sarap ng ganitong posisyon.
Mas lalong napraning si Mona nang naglakad ako at isinandal siya sa pader at doon
binarena nang lubusan. Para siyang pinapako sa tindi ng diin ko ngunit imbes na
masaktan ay lalong lumakas ang sigaw niya at kapit sa bisig ko. Nang napansin kong
malapit na siyang labasan, lalong ibayong pagkantot ang ginawa ko.
“Tang ina ka, ahhh ahhhhm, saaarap,” sabi ni Mona.
Giniling-giling ko pa talaga ang mosyon ng pagbarena at handa na rin akong magpalabas
pero gusto kong sabay kami para magsanib ang likido namin sa kanyang kanal ng ligaya.
Ilang segundo pa at napuno ng malalakas na sigaw ang buong bahay.
“Ohhh, ahhhhh, !@#?, !@#?, aahhhh!”
“Putaaaangg ina! Ahhh ahhhh, oooh ahhh! Tang inaaaaaaahhhhh!”
Nilabasan na kami nang sabay ni Mona at tumulo sa sahig ang mga katas namin
pagkahugot na pagkahugot ko ng t*** ko.
Hinalikan ako ni Mona sa labi. “Tang ina ka, ang galing mo mag-araro.”
Nagbihis na kami ni Mona at sabay nang naligo.
Nanood kami ng TV ni Mona pero habang nanonood kami ay hawak niya pa rin ang
aking kargada. Sa wakas, tumayo ulit si Manoy at inihiga ko ulit si Mona.
“O, huwag muna. Masakit pa,” pabirong sabi ni Mona sabay tulak sa akin pasandal.
Niluhuran ako ni Mona muli at chinupa-chupa na lamang ako hanggang sa labasan ako.
Magdidilim na ng umalis si Mona sa bahay at mga ilang minuto ay dumating na rin sila
inay.
“O, anak,” sabi ni inay sa akin. “Iligpit mo na itong pinamili namin.”
“Inay, pagod po ako.”
“Paano ka mapapagod eh nandito ka lang sa bahay?”
Pumasok na lamang ako ng kuwarto at nagpahinga.
Kinabukasan, pinagalitan ako ni Inay dahil umalis na ang mga kapatid ko nang hindi
lamang nag-aalmusal.
Tanong sa akin ni inay kung bakit ako natagalan eh bumili lang naman daw ako ng
pandesal.
Alam n'yo na kung bakit.



***************** WAKAS ********************

[tensionado]

eto isa pa...

SA ILALIM NG PUNO NG AKASYA
By Pyrexia

PAGBABANG-PAGBABA NI Mario sa jeep sa tapat ng kanilang bahay ay namataan niya agad si Elvie na palihim na sumungaw sa kanilang bintana na katabi lamang ng bahay nila. Dito lalong nabuo sa isipan ni Mario na may lihim na pagtingin sa kanya ang kanilang magandang kapitbahay.

Kunwa'y hindi niya napansin ang panunubok sa kanya ni Elvie. Tuluy-tuloy siyang pumasok sa bahay. Pagkatapos magbigay-galang sa kanyang ina ay mabilis na nagtungo sa kanyang silid. Nagpalit ng damit at paunat na nahiga sa kama.

Nasa isipan pa rin ni Mario si Elvie. Maganda nga sana si Elvie. Mabait at masinop sa bahay. Eh, ang kaso nga ay hindi na siya puwedeng umeste pa rito dahil bistado na siya ay may girlfriend na. Ang hindi lang niya malaman ay kung bakit sa tuwing darating siya ng bahay mula sa pinapasukang pabrika'y naroroon lagi si Elvie at palihim na sinusundan siya ng tingin hanggang makapasok siya ng bahay. Sabagay, binata pa naman siya't dalaga itong nagkukursunada sa kanya. Kaya lang, paano naman ang GF niyang si Tessa kung mapasubo siya sa una?

Nakatulugan ni Mario ang bahaging iyon. Nagising lamang siya nang tawagin siya ng kanyang Inay para maghapunan.

"May padalang ginataang sili si Elvie, anak," wika ng ina niya. "Siya raw ang nagluto niyan."

"Ginataang sili? Aba'y pampa-L ito ah!" sambit ng binata sa sarili na natatawa. "Iba na ang ibig sabihin nito," patuloy niya.

Pagkakai'y nagpahangin sa labas ng kanilang bakuran si Mario. Nagkataon namang nasa labas din si Elvie na nagpapahangin din.

"Salamat nga pala sa padala mong ulam, Elvie. Masarap ka palang magluto ng ginataan," may halong pagbibiro ni Mario.

"Nakatuwaan ko lang iluto. 'Yun kasi ang matagal nang hinihiling ni Itay na iluto ko, eh!" sagot ni Elvie na panay ang paypay sa sarili.

"Maalinsangan, ano?"

"Oo. Sobra'ng init ngayon. Kuaresma na kasi."

Medyo lumapit si Mario sa kinatatayuan ni Elvie. Idinikit ang katawan sa braso ng dalaga. Ni hindi kumilos ang dalaga, kaya naisip ng binata na totoo ang kanyang hinala. Naglaro ang kanyang utak. "Me boyfriend ka na ba, Elvie?"

Umiling lang ang dalaga saka lumayo nang kaunti.



"Ang ibig mong sabihin sa ganda mong iyan ay walang nagkakamaling umakyat sa iyo ng ligaw? O baka naman sa dinami-rami ay nalilito ka kung sino ang sasagutin sa kanila?" pagbibiro ni Mario.

"Kung manliligaw ay marami. Pero totoo ang huling sinabi mo. Hindi sila makapasa sa panlasa ko."

"Bakit, ano ba'ng hinahanap mo sa isang lalaki?"

Tiningnan siya ni Elvie. Sinipat mula ulo hanggang paa. Naunawaan ni Mario ang ibig ipahiwatig ng dalaga.

Bigla ay nawala sa kanyang sarili si Mario. Hinapit niya sa baywang si Elvie saka hinalikan sa labi. Hindi nagawang pumiglas ni Elvie. Hinayaan niyang namnamin ng binata ang loob ng kanyang nag-uubayang mga labi. Pinaglaro ni Mario ang kanyang dila sa bibig ni Elvie, hanggang maramdaman ng dalaga na may bagay na unti-unting nagkakabuhay sa pagitan ng dalawang hita ni Mario na nakadikit sa sentro ng kanyang pagkababae.

Kumilos ang mga kamay ng binata. Hinimas ang malusog na dibdib ng dalaga. Napaurong si Elvie at tangka'y kumawala sa pagkakayakap ni Mario, subalit matindi na ang init na nararamdaman ng binata at ayaw nitong maudlot ang pagnanasang umaalipin sa kanyang katauhan.

Isang piglas at nakawala si Elvie. Habol ang hininga.

"Doon tayo sa likod. Sa ilalim ng puno ng akasya. Walang makakakita sa atin doon," pigil ang hiningang yakag ni Mario.

Aywan kung anong balani sa katauhan ni Mario ang humigop kay Elvie at naging sunud-sunuran siya sa lalaki. Pagsapit sa ilalim ng puno ng akasya ay isinandal ni Mario ang dalaga saka sinimulang paghihipuin ang maseselang bahagi ng katawan ng kapitbahay. Lubusan nang nagpaubaya si Elvie sapagkat tumalab na rin sa kanya ang sarap na ipinadama sa kanya ng lalaking lihim niyang itinatangi.

Sinamantala ni Mario ang pagkakataon. Susubukan niya kung hanggang saan ang maaring ibigay sa kanya ni Elvie. Hinubad niya ang damit ng dalaga. Ang bra, naging ang panty. Hindi rin kumibo sa kanyang pagkakasandal ang dalaga. At nang tuluyan siyang nahubaran ay ibinuka ni Mario ang hita ni Elvie saka buong kasabikang hinimod ang mamasa-masang hiyas nito. Pikit ang mga matang humihingal si Elvie sa sarap. Parang masisira ang kanyang ulo sa kakaibang damdaming ngayon lamang niya naranasan sa piling ng isang lalaki. Di niya malaman ang gagawin. Napakapit siya sa puno nang walang anu-ano'y makaramdam siya na parang may hinugot mula sa kanyang sinapupunan. Nanginig ang kanyang laman. Lumakas ang sasal ng dibdib. At ilang saglit pa'y kagat ang mga labing napaungol. Umagos mula sa kanyang pagkababae ang nektar na buong pagnanasang sinisimot ng dila ni Mario.

Gawa ng kaiga-igayang damdaming iyon, halos hindi naramdaman ni Elvie nang ipasok ni Mario ang ulo ng kanyang sandata sa bungad ng kanyang hiyas. Napapiksi lamang siya nang masagad iyon ni Mario. Buumbuo na siyang inaangkin ngayon ng binata. At habang atras-sulong ang sandatang iyon ng lalaki sa kanyang sinapupunan ay nilalantakan ng huli ang magkabila niyang mayayamang dibdib. Animo asong gutom si Mario sa pagngasab kay Elvie. Atras-sulong. Pabilis nang pabilis hanggang sumambulat nang todo sa kaloob-looban ni Elvie ang likido ng pagkalalaki ni Mario.

(Wakas)

[mav3r1ck]

Bagong Xperience (Lani)

Maagang nagkaanak si Lani sa edad na 16. Mula nuon, wala nang inatupag si Lani kundi ang pagpapalaki sa kanyang anak na babae na pinangalanan niyang Libby. Kahit single parent itong si Lani ay masipag naman at matalino. Dahil dito, umangat ang career ni Lani mula sa pagiging staff sa pagiging supervisor. Kahit madami ang nanliligaw kay Lani na lalong naging maganda at seksi nung magkaanak, wala siyang sinagot kahit isa at itinuon na lang ang kanyang atensiyon sa trabaho at sa anak. Kahit ngayon nga na 41 years old na siya at isa nang manager, marami pa rin ang nagnanais sa kanyang puso at sa katawan niyang makalaglag mata sa mga kalalakihan.

Ngunit kahit walang siyang ine-entertain na manliligaw at ang dating sa lahat ay hindi siya interesado, iba ang sinasabi ng katawan ni Lani. Twenty-one years old na ang anak niyang si Libby at twenty-one years na siyang tigang. Madalas ang mga gabing nakakaramdam siya ng init ng katawan na dinadaan na lang niya sa pagpapaligaya sa sarili. At sa tuwing lalabasan siya, halos isigaw niya ang pangalan ng lalaking nagbibigay  libog sa kanya ngayon.

Si Reyner.

Si Reyner ang nanliligaw sa anak niyang si Libby. Twenty-five years old si Reyner at nagtatrabaho sa isang magandang kumpanya. Guwapo at matipuno ang katawan ni Reyner na tipong tipo naman ni Lani. Si Libby
naman ay hindi interesado kay Reyner dahil meron itong mas nagugustuhan sa trabahong pinasukan. Kaya kahit ilang regalo at kahit anong panunuyo ang ginagawa ni Reyner, hindi ito pinapansin ni Libby.

Ngunit para naman kay Lani si Reyner ay isang adonis. At sa tuwing ang binata ay bibisita kay Libby, tahimik na pinagmamasdan ni Lani si Reyner habang ang isang daliri ay labas pasok sa hiyas na basang basa.
Pakiramdam ni Lani ay kailangan na niyang maangkin si Reyner, kailangan na niyang maramdaman ang paglabas pasok ng alaga ng binata sa kanyang hiyas. Ngunit kahit nag-uulol na sa kalibugan si Lani, alam pa rin niya na magiging mali ang gagawin nila dahil lalabas siyang mang-aagaw ng manliligaw ng anak. Kaya't tahimik na lang niyang pinapaligaya ang sarili dahil mas magandang ganito na lang ang mangyari kaysa magkaroon pa sila ng hindi pagkakaintindihan ng anak.

Ngunit talagang nambubuyo ang tadhana.

Isang araw na maagang umuwi si Lani ay halos kasabay naman niyang dumating si Reyner na ang buong akala ay umuwi na si Libby. Nung sabihin ni Lani na mag-o-overnight si Libby sa trabaho, nalungkot ang binata at magpapaalam na sana ngunit inimbitahan ni Lani na pumasok muna ng bahay at mag-juice muna. Nagpaunlak ang binata sa alok ni Lani. Nagtimpla ng juice si Lani para sa kanilang dalawa at umupo sa tabi ng binata. Nagkuwentuhan silang dalawa kung saan napunta ang kuwento sa trabaho ni Reyner. Promoted pala na supervisor si Reyner sa trabaho at balak niya sanang ikuwento ang masayang balita kay Libby. Natuwa sa
magandang balita si Lani at nagbukas ng alak para mag-celebrate sa magandang balita. Maya-maya lang ay magkatabi na silang dalawa na hindi pa nauubusan ng kuwento.

Napansin ni Lani na compatible pala sila ni Reyner. Parehong may katuturan ang mga pinag-uusapan nila na siyang hinahanap ni Lani sa isang lalaki. Si Reyner naman ay ganun din pala ang iniisip. Bored na bored pala ito kay Libby dahil hindi nga siya masyadong pinapansin ng dalaga. Hindi katulad ni Lani na maganda ang pinatutunguhan ng mga kuwento nila. At the same time, madalas pumapako ang mata ni Reyner sa mga hita ni Lani. Naka-mini si Lani at ang mga hita nito ay exposed na exposed na kay Reyner.

Si Lani naman ay napapansin na rin ang mga mata ni Reyner at nakakaramdam na rin ng pag-iinit ng katawan. Ngunit kahit na nararamdaman na niya na basa na ang hiyas ay pilit niyang pinaglalabanan ang init ng katawan. Nag-excuse si Lani kay Reyner ngunit bago siya makatayo ay sinunggaban siya ng halik ni Reyner sa
labi. Na-shock si Lani sa ginawa ni Reyner ngunit nasarapan din siya sa halik ng binata. Mabango ang hininga ng binata at mainit ang labi. Hindi na kayang paglabanan ni Lani ang attraction na nararamdaman sa binata kaya sa halip na itulak si Reyner ay lumaban ng halikan si Lani.

Gumapang ang mga kamay ng dalawa. Sumuot ang kamay ni Reyner sa malulusog na dibdib ni Lani at ang mga kamay naman ni Lani ay kumapa sa matigas na harapan ni Reyner. Pareho na silang nag-init at pagkabukas
ng blazer ni Lani ay sinipsip agad ni Reyner ang suso ni Lani na parang bata. Nagpalipat-lipat si Reyner sa magkabilang suso na siyang ikinalibog ng husto ni Lani na ang mga kamay naman ay sinasalsal na ang matigas na matigas na alaga ni Reyner.

Nag-uulol na sa kalibugan ang dalawa pero mas nag-uulol na sa kalibugan si Lani. Kung kangina ay merong kaunting moralidad na natitira sa katawan niya, wala na ito ngayon at ang nais niya ay maangkin lang ang binata. Ngunit ngayon ay yun na rin pala ang nasa isip ni Reyner habang nagmamadali itong tanggalin ang panty ni Lani. Nung matanggal na ay sandaling pinagmasdan ni Reyner ang mabalahibong hiyas ni Lani bago buong pananabik na kinain ito. Damang dama ni Lani ang dila ni Reyner na pumapasok sa biyak niya at hindi nagtagal ay nilabasan siya. Sarap na sarap naman si Reyner nung maramdaman na nilalabasan na si Lani at lalo nitong pinag-igting ang pagkain sa puke ni Lani. Pagkatapos ng ilang minutong kainan, sinunggaban ni Lani ang alaga ni Reyner at itinutok sa biyak niya. Bago umulos ay pinagmasdan muna ni
Reyner ang babaing kakantutin niya. Naka-office dress pa din si Lani na siyang lalong ikinalibog ng binata kung saan ay buong puwersang ipinasok ang tigas na tigas na alaga.

Mabilis ang paglabas-pasok ni Reyner. Damang dama ni Lani ang kabuuan ng alaga ni Reyner sa tuwing pumapasok ito sa loob niya. Deep penetration ang ginagawa ni Reyner kay Lani na paminsan minsan ay dinadahan-dahan niya upang pasabikin si Lani, pagkatapos ay bigla ulit nitong bibilisan habang sinisipsip ang suso ni Lani. Dahil sa bilis ng pangyayari, hindi na sila umabot sa kuwarto at sa sofa na sila
nagkantutan.

Maya-maya ay naging iba na ang pag-pump ni Reyner. Lumalabas na rin sa mukha nito ang matinding sarap na nararamdaman. Tanda na ito na malapit nang labasan ang binata na siyang lalong ikinalibog ni Lani kaya't bumulong ito sa tenga ng binata na huwag titigil ng pumping. Sumagot ang binata na malapit na itong labasan at ang tamod nito ay malapit na sa bukana ng butas ng t*** nito. Sumagot naman si Lani na "sige... ituloy mo lang... huwag kang tumigil..."

Hindi na napigilan ni Reyner ang sarili. Sumabog ang tinitimping libog at bumulwak ang napakadaming tamod sa kaloob-looban ni Lani. Damang dama naman ni Lani ang bawat putok ng tamod sa loob niya kung saan ay sinalubong din niya ng pagputok ni Reyner. Sa bawat tamod na pumuputok kay Reyner ay nilalabasan din si Lani. Maya-maya lang ay nararamdaman niyang punong puno na siya ngunit si Reyner ay hindi pa din tumitigil ng paglabas-pasok at ang alaga nito ay nanatiling matigas pa din.

Naalala ni Lani ang sinabi niya kay Reyner at dahil dito ay yumakap ng mahigpit si Lani kay Reyner. Hindi nagtagal nilabasan na naman si Reyner at naramdaman na naman ni Lani ang pag-agos ng tamod ni Reyner mula dito papaloob sa obaryo ni Lani. Hindi pa din tumigil si Reyner at naka-dalawa pang pagsabog sa loob ni Lani bago ito tuluyang tumigil.

Mula nuon ay hindi na si Libby ang dinadalaw ni Reyner. Nung una ay medyo nakakahalata si Libby dahil hindi na siya ang dinadalaw ng binata, ngunit okay lang naman kay Libby dahil ang iniibig nito ay nagsimula na ring pormahan siya. Hindi nagtagal ay nagtapat si Lani kay Libby na inaaya siyang magpakasal ni Reyner. Medyo sumama ang loob ni Libby sa ina dahil sa age difference nito kay Reyner pero nung huli ay tinanggap na rin nito ang kagustuhan ng ina. Ikinasal si Lani kay Reyner at naging abay pa si Libby at ang bagong boyfriend nito. Dahil gustong magka-anak agad ang dalawa ay araw araw silang nagkakantutan.

Sa sofa, sa banyo sa dining room sa kuwarto... kung saan sila abutan ng libog nagkakantutan silang dalawa. Pagkatapos ng isang buwan ay umuwi si Reyner mula sa trabaho at naabutan ang asawa na napakabango at bagong ligo. Yun pala ay merong magandang balita si Lani sa asawa.

Buntis na siya sa wakas. Sa tuwa ni Reyner ay kinarga ang asawa sa kuwarto kung saan ay nagkantutan na naman sila hanggang maubos ang kargadong tamod ni Reyner. Nagkaroon sila ng isang anak na lalaki pagkatapos ng siyam na buwan at namuhay sila ng masaya.

WAKAS

[mav3r1ck]

Bagong Experience(Cerwin)

14 years old si Cerwin nung bawian ng buhay ang kanyang ina na si Maritess dahil sa cancer. Mula nuon mag-isang itinayo ng ama niyang si Rodrigo ang maliit na negosyong patahian ng damit na sa loob ng apat na taon ay nagsimulang kumita ng pera. Naging malaking negosyo ang patahian nila na nagsimulang mag-export ng mga damit sa ibang bansa. Dahil dito, yumaman sila at nagtayo ng opisina sa Makati.

Kumuha ng mga tauhan ang ama ni Cerwin para mapanatili ang gumagandang negosyo
nila. Isa sa mga ito ay si Ditas. Kasing-edad ng namatay na nanay ni Cerwin si Ditas, 40 years old ngunit maputi at maganda ang hubog ng katawan. Simula nang pumasok sa negosyo nila si Ditas ay pinagpapantasyahan na siya ni Cerwin. Dahil Marketing Officer si Ditas, kailangan nitong magsuot ng mga seksing damit kapag ito ay nagma-market ng mga damit nila sa mga malls. Labis itong ikinalilibog ni Cerwin at madalas na si Ditas ang iniisip nito kapag nagpapaligaya ng sarili sa banyo.

Dahil nga maganda si Ditas, natipuhan ito ng ama ni Cerwin at naging mag-nobyo ang dalawa na pagkatapos ng dalawang taon ay napunta na sa kasalan. Isang buwan na nag-honeymoon sa ibang bansa si Rodrigo at si Ditas at pagkatapos nun ay umuwi silang muli sa Pilipinas upang harapin ang pagmamando ng negosyo. Ngayon nga na asawa na ni Rodrigo si Ditas, pilit na kinakalimutan ni Cerwin ang nadarama niyang kalibugan sa
ngayo'y step mother niya. Ngunit kahit anong pilit niyang umiwas lalong lumalapit ang tukso sa kanya. Ngayon na sa bahay na nila nakatira si Ditas, madalas siyang mabosohan ni Cerwin kapag galing sa banyo at nakatapis lang ng tuwalya. Dahil hindi nagsusuot ng bra si Ditas kapag nasa bahay, madalas na maaninag ni Cerwin ang mamula-mulang uto nito kapag naka-daster lang.

Isang araw ay nagpaalam ang ama ni Cerwin na si Rodrigo na pupunta ng Singapore para i-meet ang isang buyer na interested na i-market ang mga damit nila. Pagkaalis na pagkaalis ng ama papuntang airport, kinuha ni Cerwin ang isang botelya na naglalaman ng isang gamot na kapag nainom ay makakatulog ng napakahimbing ang nakainom. Matagal nang nasa kanya ang gamot na ito na hindi niya magawang gamitin hanggang dumating ang pagkakataong ito. Hindi na niya mapigilan ang sarili. Kailangan niyang maangkin ang madrasta niya kahit isang beses lang.

Sabay na naghapunan sina Ditas at Cerwin at masaya silang nagkuwentuhan. Dahil kilala na ni Ditas si Cerwin mula pa nuong 14 years old pa ito ay panatag ang loob nito sa binata. Napunta ang usapan nila sa computers kung saan medyo nahihirapan si Ditas sa bagong laptop niya. Nag-offer si Cerwin na turuan siya. Tumayo si Ditas para kunin ang laptop niya. Sinamantala ito ni Cerwin at ibinuhos ang gamot sa juice ni Ditas. Pagbalik ni Ditas dala na nito ang laptop kung saan binuksan ito ni Cerwin at sinimulang turuan siya. Nangiti si Cerwin nung maramdaman na iniinom ni Ditas ang juice nito.

Nagyaya pa si Cerwin na manood sila ng DVD. Nagpaubaya si Ditas na medyo nakakaramdam na nang pagkaantok. Imbis na sa kuwarto nina Ditas ay sinabi nitong sa kuwarto na ni Cerwin sila manood. Wala pa sa kalahati na palabas nang mapansin ni Cerwin na nakapikit si Ditas. Tinapik nito ang madrasta at nagbiro pa na huwag siyang tulugan dahil maganda ang palabas. Nagising ng kaunti si Ditas pero sinabi nito na hayaan na lang siyang makatulog dahil antok na antok na ito.

Ilang minuto ang nagdaan at tulog na tulog na si Ditas. Tinapik ulit ito ni Cerwin pero hindi na ito nagising katulad ng kanina. Umupo si Cerwin sa kama at niyugyog ng kaunti si Ditas, pero hindi na din ito nagising. Tumalab na ang gamot kay Ditas at ngayo'y sinimulan na ni Cerwin na tanggalin ang pang-itaas ni Ditas. Walang suot na bra si Ditas kaya't tumambad sa harapan ni Cerwin ang malusog na suso nito. Agad na tinigasan si Cerwin sa nakita kaya't unti-unti itong lumapit at buong panggigigil na sinipsip ang suso ni Ditas. Sarap na sarap si Cerwin sa pagdede sa suso ni Ditas habang ang isang kamay nito ay nilalamas ang kabilang suso ng madrasta. Maya-maya'y lumipat sa kabilang suso si Cerwin at parang bata niyang dinede ito.

Pagkatapos ng ilang minutong pagsuso kay Ditas, bumaba ang mga kamay nito at tinanggal ang panty ni Ditas. Napansin agad ni Cerwin na basang basa ang hiyas ni Ditas. Diyata't nalilibugan siguro si Ditas kahit na tulog na tulog ito. Nilaro ni Cerwin ng sandali ang hiyas ni Ditas bago nito inisip na dilaan at tikman ang lasa ng puke ni Ditas. Amoy sabon ang puke ng madrasta at sa bawat paghimod niya dito ay parang nilalabasan si Ditas.

Hindi na makapagpigil si Cerwin, kailangan na niyang maangkin si Ditas ngayon kaya't nagmamadali nitong hinubad ang pang-ibaba at ipinosisyon ang tigas na tigas na alaga nito sa bukana ng basang-basang hiyas ni Ditas. Pumasok ang kabuuan ni Cerwin sa loob ni Ditas. Nagsimulang maglabas-pasok si Cerwin kay Ditas. Damang dama niya ang init ng puke ng natutulog na madrasta na siyang lalong ikinalibog niya ng husto. Sinimulan niyang bilisan ang paglabas-pasok sa puke ni Ditas.

Bahagyang napatigil si Cerwin nang marinig ang ungol ni Ditas. Nung una ang akala niya ay baka nagising ang madrasta. Nung makitang tulog na tulog pa din ito ay ipinagpatuloy niya ang pag-pump. Umungol ulit si Ditas pero ngayon ay hindi na ito pinansin ni Cerwin. Nararamdaman na niya na malapit na siyang labasan kaya't lalo nitong pinagbilisan at pinagdiinan ang paglabas pasok kay Ditas na umuungol sa bawat diin ng pasok niya.

Hindi na kaya ni Cerwin na pigilan ang pagputok niya. Sandali niyang inisip na hugutin ang alaga at paputukin sa ibabaw ng tiyan ni Ditas. Ngunit lalo siyang nag-init sa naisip na buntisin ang madrasta ng hindi nito alam. Kaya't nung hindi na niya makayanan ay pinasabog niya ang milyon-milyong similya sa kaloob-looban ni Ditas. Bumulwak ang maraming tamod sa biyak ni Ditas habang inuubos ni Cerwin ang inipong libog kay Ditas. Hindi nagtagal ay humiga si Cerwin sa tabi ni Ditas na pagod na pagod.

Pagkatapos ng ilang minuto ay nilamas nitong muli ang malulusog na dibdib ni Ditas at tinigasang muli. Pumasok ulit si Cerwin kay Ditas na punong-puno pa din ng mga tamod na inilabas niya kanina. Hindi nagtagal, nilabasan ulit si Cerwin at bumulwak ulit ng masaganang tamod ang namumuti nang puke ni Ditas. Sumubok ng isa pa si Cerwin kay Ditas hanggang tuluyang sumuko ang t*** niya.

Pagkatapos ay pinunasan ni Cerwin ang puke ni Ditas at isinuot ulit ang panty nito at ang damit. Hindi na siya ginamit ni Cerwin nung gabing yun at umaga na ng magising si Ditas. Pagkagising nito ay nagulat pa na nakatulog siya sa kuwarto ni Cerwin. Si Cerwin ay natulog sa sala nila para hindi makahalata ang madrasta niya. Nagpaumanhin pa si Ditas kay Cerwin nang malaman na natulog ang binata sa sala. Pumunta si Ditas sa banyo para maligo habang si Cerwin naman ay pumasok so kolehiyo. Nungnasa banyo na si Ditas ay napansin nito na parang naglalaway ang puke niya habang umiihi siya. Sandaling natigilan si Ditas. Hindi kaya may nangyari may ginawa itong si Cerwin sa kanya habang siya'y natutulog. Alam ni Ditas na ang tamod na pinutok sa loob ng babae ay lumalabas din pagkatapos ng ilang minuto o kung natulog ay kinabukasan na ito tutulo. Pero dahil hindi makapaniwala itong si Ditas na gagawin sa kanya yun ni Cerwin ay pilit niyang inalis sa isip niya ang posibilidad na naangkin siya ng binata at nagpatuloy na sa pagligo.

Dumaan ang dalawang araw at dumating ang isang masamang balita. Inatake sa puso
si Rodrigo habang nasa Singapore at namatay kaagad. Dumating ang bangkay ni Rodrigo sa Pilipinas pagkatapos ng dalawang linggo kung saan ay idinaos nila ang isang madaliang lamay. Nung mailibing na si Rodrigo bumalik sa tahimik na tahanan sina Ditas at Cerwin upang simulan ang panibagong buhay nila na wala ang asawa.

Hindi dinatnan si Ditas ng regla niya pagkatapos ng isang buwan at nakumpirma ng kanyang duktor na buntis siya. "Sayang hindi na inabot ni Rodrigo ang anak ninyo." ang sabi ng duktor na sinang-ayunan ni Ditas. Ngunit sa loob ni Ditas, alam niyang hindi puwedeng maging anak ni Rodrigo ang dinadala niya. Naaksidente si Rodrigo na naging dahilan ng pagiging impotent nito nung si Cerwin ay pinagbubuntis pa nang unang asawa nito. Ang pagsasama nila ni Rodrigo ay walang  sex dahil hindi na kayang tumigas ang alaga nito kaya't imposibleng si Rodrigo ang ama ng dinadala niya. Habang pauwi si Ditas sa bahay ay nag-iisip ito nakasuhan si Cerwin ng rape, ngunit inalis din niya sa isip niya ito. Kung totoong kinantot siya ni Cerwin nung tulog siya, meron namang ibinigay ito sa kanya na hindi kayang ibigay ng ama nito. Nabigyan siya ng anak na matagal na rin niyang inaasam-asam. Isang anak na kanyang-kanya at palalakihin niya sa pagmamahal.

Si Cerwin naman ay bahagyang nagsisi sa kanyang ginawa nung malaman kay Ditas na buntis ito at sinumpa sa sarili na hindi na niya uulitin ang ginawa niya. Naging tahimik at maayos ang relasyon ng dalawa. Sinikreto ni Ditas kay Cerwin na alam niyang si Cerwin ang bumuntis sa kanya... at least hanggang matapos niyang maipanganak ang panganay niya.

WAKAS

[ginx]

grabeh ang tindi talaga ng mga story dito
talagang erotic

super exciting yong mga tagpo

parang nawalan ng lakas pagkatapos kung mbasa lahat

[ginx]

wla n bang bgo dito

[loise]

naubusan na ba ang mga "masters" natin dito??? paramdam kyo...